I FSK 1730/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Artur Mudrecki, , po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi A. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt I FSK 935/18, oddalającym skargę kasacyjną A. K. (obecnie T.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 569/17 w sprawie ze skargi A. K. (obecnie T.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2017 r., nr 0201-IOV1.4103.25/2017 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2010 r. oraz I kwartał 2011 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

1. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 935/18 oddalił skargę kasacyjną A. K. (obecnie: T.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 569/17 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 12 kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług III i IV kwartał 2010 r. oraz I kwartał 2011 r. 2. A. T. pismem z dnia 11 września 2023 r. - jak w nim wskazano "działając imieniem własnym na podstawie art. 273 § 2 oraz art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" - złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 935/18. Skargę tę podpisała A. T. 3. W odpowiedzi na złożoną przez A. T. skargę (wyrażoną pismem z dnia 11 września 2023 r.) Dyrektor IAS we Wrocławiu pismem z dnia 23 lutego 2024 r. wniósł o odrzucenie tej skargi z uwagi na nie zachowanie przy jej sporządzaniu przymusu adwokacko-radcowskiego. 4. W wykonaniu zarządzenia z 12 marca 2024 r. Przewodniczącej Wydziału I wezwano A. T. do wykazania spełnienia warunku, o którym stanowią przepisy art. 175 § 1 lub § 2 lub § 3 pkt 1 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 20 marca 2024 r. (k. 43 akt sądowych). 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2022 r. sygn. akt I FSK 935/18 podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 tej ustawy, w myśl którego skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (§ 1), ewentualnie w niektórych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowanego (§ 3). W sytuacji zatem gdy skarga dotyczy wznowienia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, to powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 276 w zw. z art. 175 P.p.s.a.). W realiach tej sprawy skarga o wznowienie postępowania sądowego sporządzona została osobiście przez A.T., zaś z akt sprawy nie wynika, aby była ona adwokatem lub radcą prawnym, albo aby posiadała kwalifikacje, o których mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. do samodzielnego sporządzenia skargi o wznowienie postępowania. Z uwagi na okoliczność, że Skarżąca nie wykazała (pomimo wezwania sądowego w tym zakresie), by podpisując skargę o wznowienie postępowania była podmiotem wymienionym w art. 175 P.p.s.a., uznać należy, że skarga ta podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania – w analogicznych okolicznościach – było już przedmiotem szeregu orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienia NSA z dnia 18 marca 2024 r. sygn. akt I FSK 2026/23; 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I FSK 518/17). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.