I FSK 245/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi R.B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1089/23, w sprawie ze skargi kasacyjnej R.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 531/22, w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 21 lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2017 r. postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1089/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną R.B. (dalej "strona" lub "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 22 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Lu 531/22, wydanego w sprawie ze skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z 21 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do października 2017 r. Pismem z 12 lutego 2026 r. strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając, że orzeczenie to zostało wydane z udziałem osoby powołanej na stanowisko sędziego z naruszeniem przepisów konstytucyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, że ww. pismo strony stanowi w istocie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. wyrokiem tego sądu, pismem z 19 czerwca 2026 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych tej skargi m.in. przez wskazanie okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 29 czerwca 2026 r., wskazał, że złożenie skargi o wznowienie postępowania nastąpiło niezwłocznie po uzyskaniu przez niego informacji o okolicznościach dających podstawę do złożenia takiej skargi, określonych w art. 271 pkt 1 p.p.s.a., a tym samym z zachowaniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga strony o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I FSK 1089/23, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Stosownie do art. 276 zdanie pierwsze p.p.s.a. do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. W dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanym "Wznowienie postępowania" brak jest odmiennej regulacji dotyczącej sposobu postępowania w przypadku, gdy skarga o wznowienie nie zawiera wszystkich elementów wskazanych w art. 279 p.p.s.a. W związku z tym należy w tym zakresie stosować odpowiednio przepis ogólny, tj. art. 49 p.p.s.a. W myśl tej regulacji jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten stosowany na podstawie art. 276 p.p.s.a. odpowiednio do skargi o wznowienie postępowania obliguje zatem sąd do odrzucenia skargi o wznowienie postepowania, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga strony o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie zawierała wszystkich elementów formalnych wymaganych art. 279 p.p.s.a. dla tego pisma procesowego (tj. nie zawierała m.in. wskazania okoliczności uzasadniających zachowanie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi), prawidłowo strona została wezwana do uzupełnienia tego pisma we wskazanym zakresie. Choć strona z zachowaniem wyznaczonego terminu odpowiedziała na wezwanie, to biorąc pod uwagę treść udzielonej odpowiedzi, nie można uznać, że w ten sposób uczyniła zadość żądaniu sądu. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji — od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przepis ten wymaga zatem precyzyjnego wskazania przez wnoszącego skargę o wznowienie postępowania momentu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia tej skargi. W odpowiedzi na wezwanie z 19 czerwca 2026 r. skarżący odnośnie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie podniósł, że: "(...) art. 277 p.p.s.a. odnosi się do rzeczywistego uzyskania wiadomości o podstawie wznowienia, a nie do hipotetycznej możliwości wcześniejszego zdobycia takich informacji. Dopiero analiza składu orzekającego oraz skonfrontowanie go z informacjami dotyczącymi sposobu powołania sędziego pozwoliły Skarżącemu, nieprofesjonaliście powziąć wiadomość o zaistnieniu przesłanki z art. 271 pkt 1 p.p.s.a. Od tej chwili należy liczyć termin do wniesienia niniejszej skargi. (...) Zatem złożenie skargi o wznowienie przez nieprofesjonalistę a następnie jej podpisanie przez upoważnionego do reprezentacji przez NSA pełnomocnika nastąpiło niezwłocznie po uzyskaniu informacji przez Skarżącego o okolicznościach dających podstawę do złożenia skargi o wznowienie, a tym samym z zachowaniem terminu. (...)". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zacytowana wypowiedź skarżącego nie daje wystarczających podstaw do oceny, czy skarga o wznowienie została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.