I FSK 548/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sprawy ze skargi kasacyjnej S. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Ke 444/25 w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2021 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Zaskarżonym wyrokiem z 30 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 444/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. N. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 28 sierpnia 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2021 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu, ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Niezbędnym zatem do uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12). Niewskazanie tych zagrożeń we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (tak. m.in J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał żadnych okoliczności, z których by wynikało, że w jego sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie skarżącego, że "wnosi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 28 sierpnia 2025 r. nr 2601-IOV-2.4103.21.2025, do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego" nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest też rolą Sądu aby domniemywać, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych. Ubocznie jedynie należało wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał analogiczny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie I FSK 548/26 w dniu 6 maja 2026 r. Lektura uzasadnienia tego rozstrzygnięcia prowadzi do wniosku, że zarówno motywy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i przyczyny jego nieuwzględnienia przez sąd administracyjny były tożsame z występującymi w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.