I FSK 592/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania wyroku sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Wa 34/24 w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym za kwiecień i maj 2019 r. oraz przybliżonej kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt I FSK 592/25 w ten sposób, że w miejscu oznaczenia sygnatury sprawy, zamiast błędnie podanej: "III SA/Wa 34/24", wpisać prawidłowo: "III SAB/Wa 34/24".

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności, nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność oraz wadliwie wskazanej kwoty zasądzonych kosztów postępowania z uwagi na błędy rachunkowe. W rozpoznawanej sprawie w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2025 r., sygn. akt I FSK 592/25 błędnie oznaczono sygnaturę wyroku Sądu pierwszej instancji tj.: "III SA/Wa 34/24", prawidłowa zaś sygnatura to: "III SAB/Wa 34/24". Błędnie wskazana sygnatura wyroku Sądu pierwszej instancji była skutkiem oczywistej omyłki pisarskiej, stąd też konieczne było jej sprostowanie. Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.