I FSK 670/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Sędzia NSA Ryszard Pęk Sędzia WSA (del.) Dominik Mączyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J.D. o dokonanie wykładni postanowienia zawartego w pkt 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 670/20 uchylającego zaskarżony wyrok w całości oraz zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w sprawie ze skargi kasacyjnej J.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 794/19 w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 marca 2019 r., nr 2401-IOD4_.4103.12.2018.10/28 UNP: 2401-19-073934 w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2014 r. postanawia: uwzględnić wniosek o dokonanie wykładni postanowienia zawartego w pkt 3 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 670/20.

W piśmie z 16 lipca 2024 r. skarżąca – J.D. – zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z prośbą o udzielenie informacji, jakie kwoty składają się na wartość 7.745 złotych zasądzoną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 maja 2024 r., I FSK 670/20 tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na fakt, że strona wyraźnie nie określiła charakteru wniesionego pisma Naczelny Sąd Administracyjny postanowił potraktować je jako wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia zawartego w pkt 3 wyroku NSA z 10 maja 2024 r., I FSK 670/20. Należy wskazać, że stosownie do art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Odnosząc się do wniosku strony, stwierdzić należy, że wysokość zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego związana była z przyjętą w sprawie wartością przedmiotu zaskarżenia, która wynosiła 49.473 zł. Od tej kwoty został wyliczony wpis od skargi w kwocie 1.485 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 743 zł. Przyjęta wartość przedmiotu zaskarżenia determinowała także wysokość zasądzonych kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji w kwocie oraz postępowania kasacyjnego. Wartość przedmiotu zaskarżenia ma bowiem wpływ na wysokość kosztów należnych stronie reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Przy czym, na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1935; dalej: rozporządzenie) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2. Natomiast na mocy § 2 pkt 5 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 49.473 zł stawka minimalna wynosi 3.600 zł. Należy też zauważyć, że zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Mając na uwadze przywołane przepisy, na zasądzoną tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje kwotę 7.745 zł składały się następujące wartości: - 1.485 zł – tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi (wpis od skargi w kwocie 100 zł został uiszczony w dniu 24.04.2019 r. oraz w kwocie 1.385 zł w dniu 8.08.2019 r.) - 17 zł – tytułem zwrotu uiszczonego opłaty skarbowej od pełnomocnictwa; - 3.600 zł – tytułem opłaty za czynności radcy prawnego przed sądem pierwszej instancji; - 100 zł – tytułem zwrotu uiszczonej opłaty za sporządzenie przez Sąd pierwszej instancji pisemnego uzasadnienia wyroku; - 743 zł – tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej (w dniu 17.02.2020 r. skarżąca uiściła kwotę 1.485 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, lecz w dniu 10.03.2020 r. WSA w Gliwicach dokonał zwrotu nadpłaconego wpisu w kwocie 742 zł); - 1.800 zł – tytułem opłaty za czynności radcy prawnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 sentencji wyroku z 10 maja 2024 r., I FSK 670/20, ma swoje uzasadnione w powołanych wyżej przepisach, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA Dominik Mączyński Arkadiusz Cudak Ryszard Pęk