I FSK 968/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Sp. z o.o. Sp.k. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 25/26 w sprawie ze skargi J. Sp. z o.o. Sp.k. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 listopada 2025 r., nr 2201-IOV-3.4103.135-139.2025/10/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2019 r., styczeń, marzec, kwiecień i październik 2020r. postanawia: zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargę kasacyjną J. Sp. z o.o. Sp.k. w W. w celu usunięcia braku w zakresie dołączenia przez pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnictwa.

1. Wyrokiem z 3 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 25/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił skargę J. Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w W. (zwana dalej: Stroną lub Skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 listopada 2025 r., nr 2201-IOV-3.4103.135-139.2025/10/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2019 r., styczeń, marzec, kwiecień i październik 2020 r. 2. Od wydanego wyroku Skarżący działając przez swego pełnomocnika wniósł 27 kwietnia 2026 r. skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143, zwaną dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna m.in. powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma (strony dopis. NSA) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Na podstawie art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. 3. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony wraz ze skargą inicjując postępowanie przed Sądem I instancji złożył pełnomocnictwo do reprezentowania spółki w sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 3 listopada 2025 r. w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2019- 2020 r. znak sprawy 2201-IOV-3.4103.135-139.2025/10/03 oraz we wszystkich sprawach z tym związanych (k. 59). 3.1. W toku postępowania Strona złożyła ponadto pełnomocnictwo do reprezentowania spółki w sprawie zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego od Postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Gd 25/26 a także reprezentacji Spółki przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 161). 3.2. Wbrew zapisowi w wykazie załączników (k. 228) do skargi kasacyjnej z 27 kwietnia 2026 r. nie załączono pełnomocnictwa. 4. NSA trafnie przyjął., iż prawo do sądu nie jest prawem absolutnym. Podlega ustawowym ograniczeniom m.in. formalnym w zakresie np. przymusu adwokacko-radcowski, wymogów pism procesowych (vide: Postanowienie NSA z 16 kwietnia 2025 r., II OZ 498/25). Na co NSA zwrócił dodatkowo uwagę w uchwale z 3 marca 2026 r. III OPS 3/25 skoro skargę kasacyjną może sporządzić tylko profesjonalny pełnomocnik, to powinien on należycie dbając o interesy swojego mocodawcy - uprzedzić go o ograniczeniach związanych z zakresem udzielonego pełnomocnictwa. Rolą profesjonalnego pełnomocnika jest zatem czuwanie nad tym w jakim zakresie zostało mu udzielone umocowanie do działania. Stosownie natomiast do art. 65 § 1 k.c. oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostało złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Z kolei zgodnie z art. 65¹ § 1 k.c. przepisy o oświadczeniu woli stosuje się odpowiednio do innych oświadczeń. Sąd w tym składzie podziela konstatację NSA, iż w orzecznictwie zdaje się przeważać linia oparta na ścisłym, literalnym rozumieniu zakresu pełnomocnictwa. 4.1. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Strony zaniechał dołączyć do skargi kasacyjnej stosownego pełnomocnictwa. Zarazem ustalona treść pełnomocnictw uprzednio mu udzielonych nie pozwala uznać, iż obejmują one swym zakresem wniesienie skargi kasacyjnej. Nie wynika to z ich zapisów. W pełnomocnictwie złożonym wraz ze skargą Skarżący umocował pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz we wszystkich sprawach z tym związanych. Nie wskazał przy tym jednoznacznie, iż przedmiotem pełnomocnictwa "(...)we wszystkich sprawach z tym związanych (...)" nie są przedmiotowo powiązane kwestie wpadkowe w toku postepowania I- instancyjnego, lecz także wykraczające poza granice postępowania sądowoadministracyjnego przed I instancją, gdy zarazem jednoznacznie wskazał na umocowanie pełnomocnika do reprezentowania go przed Sądem I instancji. Tak też wskazać należy, iż pełnomocnictwo złożone w toku postępowania zażaleniowego obejmuje przedmiotowo ograniczone umocowanie pełnomocnika jedynie do owego postępowania. Zatem, gdyby wolą Strony było umocowanie pełnomocnika do zastępowania go także w toku niniejszego postępowania pełnomocnik winien zadbać o stosowne sformułowanie zakresu pełnomocnictwa. 4.2. Wobec powyższego braku skarga kasacyjna Strony, w myśl art. 176 § 2 p.p.s.a. nie czyni zadość wyżej wskazanym wymaganiom dla pisma strony. Sąd I instancji winien, zgodnie z art. 177 a p.p.s.a., wezwać Stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 180 p.p.s.a. in fine Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił przedmiotową skargę kasacyjną.