I FZ 13/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Ryszard Pęk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. od zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 892/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia 14 października 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem z 19 grudnia 2022 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 892/22, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wezwał R. J. (dalej "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. (dalej organ odwoławczy z 14 października 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r., w kwocie 1824 zł, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm., dalej rozporządzenie). 2. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości. 2.1. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie 2.1.1. § 1 pkt 4 rozporządzenia, przez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, 2.1.2. § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, przez jego pominięcie i niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy dotyczy ona zobowiązań podatkowych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 3.2. Przystępując do oceny zasadności zażalenia wskazać należy, że zgodnie z art. 215 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ponadto, w myśl art. 216 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie zaś z § 1 zdanie pierwsze rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. 3.3. Z art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, co oznacza, że charakter wpisu nie zależy od pozytywnego czy negatywnego rozstrzygnięcia dla strony, ale od tego, czy sprawa dotyczy należności pieniężnej czy nie. Wpis jest stały, jeżeli jego wysokość wynika kwotowo wprost z przepisu prawa. O wpisie stosunkowym możemy natomiast mówić, gdy stanowi on procentową (ułamkową) część przedmiotu zaskarżenia, którą należy każdorazowo w danej sprawie obliczyć według obowiązujących w tym zakresie reguł prawnych (por. S. Babiarz, P. Zabornia: "Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym", Przegląd Sądowy z 2005 r., nr 5, s. 162). Przy ocenie, czy wniesiona skarga podlega wpisowi stałemu czy stosunkowemu, należy zbadać przedmiot i zakres zaskarżenia. Jeżeli przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, to w zasadzie przesądza to o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Stąd też należy przyjąć, że jeżeli zaskarżony akt (czynność) przyznaje lub odbiera (ogranicza) uprawnienie bądź też nakłada lub zdejmuje (ogranicza) obowiązek, których przedmiotem jest skonkretyzowana w tym akcie (czynności) kwota pieniężna, to przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu art. 231 i 216 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona zatem powinna wówczas uiścić od pisma wszczynającego postępowanie w danej instancji wpis stosunkowy ustalony na podstawie wcześniej oznaczonej w tym piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość uprawnienia lub obowiązku, w tym w szczególności należności pieniężnej, którą ustala, określa lub której w inny sposób dotyczy zaskarżony akt lub czynność (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 809). 3.4. Podkreślić należy, że w sprawach podatkowych należności pieniężne są przedmiotem zaskarżenia w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm., dalej "ustawa o VAT"). We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały. 3.5. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję określającą zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r., tj. na decyzję wymiarową. Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydając zaskarżone zarządzenie Przewodniczący Wydziału prawidłowo przyjął, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie bez wątpienia jest należność pieniężna. To w konsekwencji oznacza, że od wniesionej przez skarżącego skargi właściwy jest wpis stosunkowy (jak prawidłowo przyjął Przewodniczący Wydziału), a nie stały (jak uważa skarżący). Ponadto – jak już zauważono we wcześniejszej części uzasadnienia niniejszego postanowienia – wpis stosunkowy jest determinowany ściśle wartością przedmiotu zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie, w związku z wątpliwościami co do prawidłowego wskazania przez skarżącego wartości przedmiotu zaskarżenia, Przewodniczący Wydziału prawidłowo ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 91.157 zł. Tym samym. w świetle § 1 pkt 3 rozporządzenia, a nie jak błędnie wskazuje skarżący § 1 pkt 4 rozporządzenia, wpis od skargi wynosi 2% tej kwoty, (91.157 x 2%) tj. po odpowiednim zaokrągleniu 1824 zł. 3.6. Na uwzględnienie przy tym nie zasługują powoływane przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, bowiem dotyczą one innego stanu faktycznego niż reprezentowany w zaskarżonej sprawie. 3.7. Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami, orzekł jak w sentencji.