I FZ 19/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Bk 1820/17 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 28 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. oraz określenia obowiązku zapłaty wynikającego z faktur wystawionych we wrześniu 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 10 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Bk 1820/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił A.M. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z 28 września 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2014 r. oraz określenia obowiązku zapłaty podatku wynikającego z faktur wystawionych we wrześniu 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że A.M. (dalej: "skarżący") w złożonym wniosku nie wykazał inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego przez siebie aktu administracyjnego. Sąd podniósł, że wprawdzie zagrożenie niewypłacalnością i upadkiem firmy podatnika niewątpliwie może stanowić przyczynę zastosowania ochrony tymczasowej jednak ocena, jednakże czy możliwe jest wystąpienie tak daleko idących skutków musi być poprzedzona analizą sytuacji majątkowej skarżącego. Sąd podkreślił, że skarżący nie przedstawił dokumentacji wskazującej na stan jego majątku i przychodów oraz dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej, poprzestając jedynie na ogólnikowych i hasłowych stwierdzeniach o skutkach, które jego zdaniem nastąpią w razie wykonania decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu wskazano między innymi, iż dokumentacja finansowa firmy zgromadzona w toku postępowania, potwierdza, że natychmiastowe wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Zawierał on jedynie wskazanie, że zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do uchylenia skutków w postaci doprowadzenia podatnika do niewypłacalności, utraty kontrahentów oraz upadku firmy podatnika i wyeliminowania go z rynku. Nie można zatem czynić Sądowi zarzutu, że nieprawidłowo uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie miał możliwości weryfikacji twierdzeń strony. Opierając się na informacjach przedstawionych we wniosku nie był w stanie stwierdzić czy podane okoliczności znajdują poparcie w rzeczywistości. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie ochrony tymczasowej. Należy zauważyć, że bardziej szczegółowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też wskazanie nowych okoliczności, na etapie postępowania zażaleniowego nie czyni błędnym czy też nieprawidłowym rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte jest jedynie zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na etapie rozpoznawania omawianego wniosku dysponował danymi w nim zawartymi, zatem jego orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest prawidłowe. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, że stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. w razie zmiany okoliczności sąd może zmienić bądź uchylić postanowienie wydane w sprawie wstrzymania aktu lub czynności. Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.