I FZ 215/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 233/24 odrzucające skargę w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 27 lutego 2024 r. nr 3201-IOV3.4103.33.2023.7 w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 233/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę K.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 27 lutego 2024 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2020 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 marca 2024 r., co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (dalej: "UPD"). Termin do wniesienia skargi upływał zatem 4 kwietnia 2024 r., a przedmiotowa skarga skarżącej została wniesiona 11 kwietnia 2024 r. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżąca zaskarżając je w całości wniosła o jego uchylenie w całości. Skarżąca podniosła, że z UPD wynika, iż do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło 12 marca 2024 r, a zatem termin na wniesienie skargi został przez nią zachowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Należy w tym miejscu podkreślić, że 30 – dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym i Sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia skargi po terminie, Sąd jest obowiązany skargę odrzucić. Nie ma wątpliwości co do ustalenia, że decyzja będąca przedmiotem skargi została doręczona skarżącej 5 marca 2024 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upływał 4 kwietnia 2024 r. Natomiast z Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (dalej: "UPP") wynika, że skargę nadano dopiero 11 kwietnia 2024 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. Data z UPP z systemu e-PUAP w zupełności wystarcza do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu. W zażaleniu skarżąca twierdzi, iż z UPD wynika, że data doręczenia jej decyzji to 12 marca 2024 r. Należy uznać to twierdzenie za błędne, bowiem data 12 marca 2024 r. widniejąca na UPD wskazuje jedynie datę, do kiedy możliwe było odebranie przesyłki z urzędu pocztowego w razie podwójnej awizacji. Pierwsza awizacja nastąpiła 27 lutego 2024 r. i od tej daty należałoby wówczas liczyć 14-dniowy termin na odbiór przesyłki. Jednak pełnomocnik skarżącej odebrał przesyłkę dnia 5 marca 2024 r. i ta data widnieje na UPD jako "data odbioru". Wobec bezzasadności zarzutów zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.