I FZ 220/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 895/18 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2013 r. do grudnia 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 24 maja 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 895/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T.P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 18 września 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od listopada 2013 r. do grudnia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w świetle argumentacji T.P. (dalej: "skarżący"), stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych, z punktu widzenia jego interesów, następstw wykonania decyzji. Sytuacja finansowa skarżącego i jego możliwości płatnicze są na poziomie co najmniej dobrym, skoro miesięczne wydatki przekraczają kwotę 8.000 zł. Z akt sprawy wynika nadto, że skarżący posiada majątek, który może stanowić zabezpieczenie wykonania decyzji. Skarżący nie przedstawił dodatkowych rozważań dotyczących jego obaw i ich uzasadnienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zaskarżył je w całości, zarzucając naruszenie art. 106 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") w związku z art. 233 § 1 K.p.c. poprzez dowolną ocenę okoliczności oraz dowodów z dokumentów przedstawionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, polegającą na przyjęciu, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych następstw wykonania decyzji, w sytuacji gdy skarżący w sposób precyzyjny wskazał, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na dowód czego skarżący przedstawił szereg istotnych okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia powyższych przesłanek. Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Zawierał on wskazanie, że skarżący posiada na utrzymaniu żonę oraz dwoje małoletnich dzieci, miesięczne wydatki wynoszą około 8.000 zł., a zobowiązanie określone w decyzji opiewa na kwotę blisko 50.000 zł. Podjęcie przez organy skarbowe egzekucji należności względem majątku skarżącego pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki tj. egzekucja może znacząco utrudnić normalne funkcjonowanie skarżącego i jego rodziny. Wykonanie tego aktu doprowadzi do zaistnienia skutków, które nie będą możliwe do odwrócenia. Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę także informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niezrozumiały jest zatem zarzut postawiony w zażaleniu, że Sąd dokonał nieprawidłowej oceny okoliczności oraz dowodów z dokumentów przedstawionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skoro dokumentów nie załączono żadnych, a okoliczności, poza przytoczeniem wyżej wskazanych, pozbawione są uzasadnienia. Należy zauważyć, że bardziej szczegółowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też wskazanie nowych okoliczności, na etapie postępowania zażaleniowego nie czyni błędnym czy też nieprawidłowym rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte jest jedynie zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na etapie rozpoznawania omawianego wniosku dysponował danymi w nim zawartymi, zatem jego orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.