I FZ 246/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1319/19 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 15 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1319/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. sp. z o.o. z siedzibą w W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 kwietnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. Uzasadniając orzeczenie Sąd wskazał, że skarżąca nie przedstawiła żadnej argumentacji na poparcie złożonego wniosku. Zaskarżając powyższe postanowienie spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") poprzez niezasadne uznanie, że powołane przez spółkę konsekwencje w sferze finansowej wykonania decyzji nie uprawniają do oceny, że wykonanie decyzji może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody, niezasadne uznanie, że wykonalność decyzji podatkowej nie powoduje niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków, niezasadne przyjęcie, że spółka nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji wpłynie negatywnie na jej funkcjonowanie i wywoła trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę i w konsekwencji niezasadne wydanie postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 6 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez oddalenie wniosku od wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mimo że skarżąca uprawdopodobniła przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodów z załączonych dokumentów, uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Poza samym sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w uzasadnieniu skargi próżno jest szukać jego rozwinięcia. Nie można zatem czynić Sądowi zarzutu, że nieprawidłowo uznał, że w przedmiotowym stanie faktycznym nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie miał możliwości weryfikacji twierdzeń strony. Opierając się na informacjach przedstawionych we wniosku nie był w stanie stwierdzić czy zachodzą przesłanki, o których mowa w przepisach prawa . To na stronie spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie ochrony tymczasowej. Należy zauważyć, że bardziej szczegółowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też wskazanie nowych okoliczności, na etapie postępowania zażaleniowego nie czyni błędnym czy też nieprawidłowym rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego objęte jest jedynie zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na etapie rozpoznawania omawianego wniosku dysponował danymi w nim zawartymi, zatem jego orzeczenie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest prawidłowe. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, że stosownie do treści art. 61 § 4 P.p.s.a. w razie zmiany okoliczności sąd może zmienić bądź uchylić postanowienie wydane w sprawie wstrzymania aktu lub czynności. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje również na całkowitą bezzasadność zarzutu naruszenie przez Sąd pierwszej instancji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd nie stosował przepisów z tej ustawy, a zatem niemożliwym było ich naruszenie. Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.