I FZ 26/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 466/20 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie

Wyrokiem z 16 lutego 2021 r. (sygn. akt III SA/Wa 466/20), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji), oddalił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję z 13 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do grudnia 2014 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z 21 grudnia 2021 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej z powodu nieuiszczenia przez skarżącą w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Strona, działając osobiście pismem z 17 stycznia 2022 r. wniosła zażalenie na powołane wyżej postanowienie, które postanowieniem z 6 września 2022 r. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odrzucił, z uwagi na sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 § 2 i 3 oraz art. 174 § 4 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z 6 września 2022 r. wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. - podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., na podstawie art. 178 P.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OZ 474/04, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; postanowienie NSA z 8 stycznia 2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza /w:/ R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów uznać należy, że Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącej było niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie, wbrew stanowisku skarżącej, z akt sprawy wynika, że jest ona nadal reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie – adwokata J. Z. i wszelka korespondencja z sądu prawidłowo była kierowana do ustanowionego pełnomocnika. Prawidłowo również, Sąd pierwszej instancji pismem z 12 maja 2022 r. doręczył pełnomocnikowi skarżącej odpis postanowienia z 21 grudnia 2021 r. W piśmie tym, Sąd wezwał pełnomocnika o wskazanie, czy podtrzymuje zażalenie z 17 stycznia 2022 r. wniesione przez skarżącą. Na przedmiotowe wezwanie pełnomocnik skarżącej nie udzielił odpowiedzi. Przywoływana przez skarżącą okoliczność, że nie miała świadomości, że zażalenie na postanowienie o dorzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadnienia zmiany zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako sporządzonej przez podmiot niewymieniony w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.