I FZ 309/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Sp. z o.o. w upadłości w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 277/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w upadłości w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 grudnia 2021 r., nr 1201-IOP2-2.4103.6.2021.20 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2014 r. i 2015 r. oraz za I i II kwartał 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 277/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. Sp. z o.o. w upadłości w K. (dalej: spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: Dyrektor) z dnia 20 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały 2014 r. i 2015 r. oraz za I i II kwartał 2016 r. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie terminu do złożenia środka zaskarżenia, co obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: Ppsa). W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa w związku z art. 49 Ppsa poprzez odrzucenie skargi, w sytuacji braku formalnego skargi, która nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wydana w dniu 20 grudnia 2021 r. decyzja Dyrektora została doręczona spółce w dniu 21 grudnia 2021 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, przewidziany w art. 53 § 1 Ppsa, upływał zatem w dniu 20 stycznia 2021 r. Tymczasem strona złożyła skargę dopiero w dniu 21 stycznia 2021 r. Opóźnieniu nie przeczyła również spółka, przyznając wprost w zażaleniu, że skarga została wniesiona jeden dzień po ustawowym terminie (s. 2 zażalenia). W świetle powołanych okoliczności Sąd pierwszej instancji był zobowiązany do odrzucenia środka zaskarżenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa. Brak było tym samym podstaw do uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że zawarta w zażaleniu argumentacja opisująca stan zdrowia pełnomocnika spółki w chwili składania skargi pozostawała bez wpływu ma rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminowi mogą bowiem stanowić przedmiot badania w ramach odrębnego postępowania dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa. .