I FZ 45/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Artur Mudrecki, , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 604/24 w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 26 lipca 2024 r., nr 0601-IOV-2.4103.21.2024.8 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 14 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 604/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. C. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 26 lipca 2024 r., nr 0601-IOV-2.4103.21.2024.8 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II kwartał 2018 r. Sąd odrzucając skargę stwierdził, że ta została podpisana przez adwokata M.G., wraz z którą nie przedłożono pełnomocnictwa. W związku z zachodzącym brakiem skargi w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 października 2024 r. reprezentujący Stronę pełnomocnik został wezwany do usunięcia tego braku poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Tymczasem pełnomocnik - prawidłowo wezwany do nadesłania pełnomocnictwa - nie usunął wskazanego braku formalnego, gdyż nadesłane przez niego pełnomocnictwo stanowiło jedynie kserokopię, która nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem - brak było bowiem podpisu poświadczającego adwokata pod stwierdzeniem zgodności z oryginałem a więc kopia nie została uwierzytelniona. Tym samym pełnomocnik nie wywiązał się prawidłowo z obowiązku uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie, co sprawiało, że skardze dotkniętej brakiem formalnym nie można było nadać prawidłowego biegu. 2. W zażaleniu na postanowienie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia ewentualnie, w sytuacji nieuwzględnienia tego wniosku Strony, o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieprawidłowe ustalenie, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik nadesłał kserokopię pełnomocnictwa z pieczęcią "za zgodność z oryginałem" oraz "[...] adwokat", przy czym brak było odręcznego podpisu pełnomocnika, w sytuacji gdy w odpowiedzi na wezwanie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik Strony przesłał kserokopię pełnomocnictwa z pieczęcią "za zgodność z oryginałem" oraz "[...] adwokat", a także ze swoim odręcznym nieczytelnym podpisem, a co za tym idzie naruszenie: - art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.), w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez pozbawienie Strony prawa do Sądu. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelniać odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Na elementy składowe poświadczenia wskazuje art. 4 ust. 1b ustawy - Prawo o adwokaturze. W przepisie tym jest wskazane, że poświadczenie powinno zawierać w szczególności podpis adwokata. Prawidłowe umocowanie pełnomocnika stanowi elementarny warunek zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie jedynie kserokopii pełnomocnictwa nie stanowi potwierdzenia umocowania i jednocześnie skutecznego uzupełnienia braku formalnego, co wyjaśniał już w swym orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny (zob. m.in. postanowienia: z 6 lutego 2023 r., sygn. akt III FZ 90/23, 12 czerwca 2018 r., II OZ 575/18). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona przez zawodowego pełnomocnika (adwokata). Ze względu na brak załączonego pełnomocnictwa konieczne było wezwanie pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni - od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nie nadesłał go, gdyż to nadesłane przez niego stanowiło jedynie kserokopię, która nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem, a więc nie została uwierzytelniona. Tym samym pełnomocnik nie wywiązał się prawidłowo z obowiązku uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie, co zobowiązywało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi. W zażaleniu wskazano, że kserokopia pełnomocnictwa została przez adwokata nie tylko opatrzona stosowną pieczęcią, ale również jego własnoręcznym nieczytelnym podpisem. Jednak znajdująca się w aktach sądowoadministracyjnych (k. 29) kserokopia pełnomocnictwa w istocie nie zawiera żadnego nieczytelnego podpisu. Za taki podpis nie można uznać, co inaczej podniesiono w zażaleniu, określony przez adwokata jako "znak graficzny" odręczny zapis daty tj. "31.10.2024" znajdujący się przy pieczęciach "za zgodność z oryginałem" oraz "[...] adwokat". Dokonany w ten sposób zapis stanowi wyraz tego co nim określono, czyli datę 31.10.2024 wpisaną w pole pieczęci temu dedykowane. W przestrzeni prawnej, ani tym bardziej w zwyczajowo przyjętych regułach opatrywania pism własnoręcznymi podpisami, za podpis (nieczytelny) uważa się tzw. parafę umożliwiającą identyfikację osoby podpisującego (a więc tylko tej osobie właściwą), a nie opatrzenie pisma datą. Zresztą występujący w tej sprawie adwokat, miał to na uwadze, opatrując swoim podpisem (parafą) pismo przewodnie, do którego została dołączona kserokopia pełnomocnictwa. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił żadnego z zarzutów zażalenia, działając zaś na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.