I GZ 162/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2706/24 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 3 lipca 2024 r., nr OB/152/2024 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przejściowego wsparcia krajowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 28 listopada 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2706/24, odrzucił skargę G. Z. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie z 3 lipca 2024 r. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przejściowego wsparcia krajowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ww. decyzja Dyrektora Mazowieckiego OR ARiMR została doręczono skarżącemu w dniu 15 lipca 2024 r., skarga na tę decyzję została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 sierpnia 2024 r., zatem po upływie 30-dniowego terminu do jej złożenia, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący osobiście. Wskazał, że złożenie przez niego skargi w dniu 16 sierpnia 2024 r. nie wynikało z jego błędu, zaniedbania ani zaniechania obowiązku dotrzymania terminu. Korespondencję odebraną z poczty przekazał swojej pracownicy, która wskazała, że ostatecznym terminem do złożenia skargi jest 16 sierpnia 2024 r. W związku z powyższym skarżący był przekonany, że złożył skargę z zachowaniem ustawowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie z 3 lipca 2024 r. został przekroczony. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji, została ona doręczona skarżącemu w dniu 15 lipca 2024 r. Termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął zatem 14 sierpnia 2024 r. W związku z powyższym Sąd prawidłowo uznał, że skarga nadana w urzędzie pocztowym 16 sierpnia 2024 r. podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Wskazanych okoliczności ani prawidłowości zastosowania przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. autor zażalenia w istocie nie zakwestionował. Odnosząc się natomiast zawartych w zażaleniu do twierdzeń skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wykraczają one przedmiotowo poza zakres niniejszego postępowania. Argumenty dotyczące braku winy w uchybieniu terminu mogłyby być ewentualnie ocenione w postępowaniu wpadkowym dotyczącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.