I GZ 208/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2477/23 o odrzuceniu zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2477/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2477/23 o odrzuceniu skargi M.S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Bielany w Warszawie z dnia 22 września 2023 r. nr 1432-SEE.7113.1059.2023.6 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2477/23 odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie z 1 sierpnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 1 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sporządzoną osobiście przez M. S. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2024 r. odrzucającego skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Bielany w Warszawie w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Powyższe rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zostało prawidłowo doręczone skarżącej. Zażalenie na to postanowienie osobiście sporządziła i wniosła M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie przytoczył treść art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że z przepisu tego wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W ocenie Sądu, skoro skarżąca sporządziła zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej samodzielnie, nie wykazując przy tym, że należy do kręgu podmiotów uprawnionych do osobistego sporządzenia niniejszego zażalenia, to wniesione zażalenie uznane musi zostać za niedopuszczalne, co z kolei implikuje konieczność jego odrzucenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt I OZ 169/12, z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt II OZ 832/12, z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. akt I OZ 683/19, z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt III OZ 80/22, z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I OZ 106/22, z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt I OZ 5/23, z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt I OZ 272/23 oraz z dnia 17 stycznia 2024 r. sygn. akt I OZ 645/23). W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie z 1 sierpnia 2024 r., zostało wniesione przez skarżącą, która nie należy do kręgu podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w ww. przepisie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia