I GZ 241/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2735/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania o udzielenie ulgi w postaci umorzenia należności za nieopłacany postój pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

M. K. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarga nie zawierała numeru PESEL strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2735/23. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału z 20 grudnia 2023 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej 17 stycznia 2024 r. (zpo – k. 20 akt sądowych). Termin do podania numeru PESEL upłynął zatem 24 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na zobowiązanie sądu do uzupełnienia braku formalnego, skarżąca nadała list za pośrednictwem Poczty Polskiej 25 stycznia 2024 r. (k. 19 akt sądowych) tj. po upływie terminu. Tym samym brak formalny w postaci numeru PESEL nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Argumentację na poparcie swojego stanowiska skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl zaś art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, dlatego też w wykonaniu zarządzenia z 20 grudnia 2023r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez nią skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 17 stycznia 2024 r., a zatem termin na uzupełnienie powyższych braków upływał 24 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na zobowiązanie sądu do uzupełnienia braku formalnego, skarżąca nadała list za pośrednictwem Poczty Polskiej 25 stycznia 2024 r., czyli po upływie terminu. Skoro więc skarżąca nie uzupełniła we wskazanym terminie braków formalnych skargi (nie podała numeru PESEL), to Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę. Prawidłowości tej nie podważyły także okoliczności podnoszone przez skarżącą w zażaleniu. Wbrew jej twierdzeniom ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków w zakresie obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności ustawodawca nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić z urzędu np. sięgając do akt administracyjnych, czy też akt sądowych innej sprawy sądowoadministracyjnej. Brak jest podstaw prawnych, by to sąd, w zastępstwie strony, uzupełniał brak formalny skargi. Skoro niedopuszczane jest poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych danej sprawy (uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22, ONSAiWSA 2023, nr 6, poz. 82), to tym bardziej sąd nie ma obowiązku analizowania pod tym kątem akt sądowych innych postępowań, w których dana osoba była stroną skarżącą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności wskazują na trafność rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 in fine w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.