I GZ 316/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 1102/23 w zakresie nakazu ściągnięcia kwoty tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., nr 466/OR06/23 przedmiocie przyznania płatności dobrostanowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 1102/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. G. na decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., w przedmiocie przyznania płatności dobrostanowej. Pismem z dnia 14 lutego 2024 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2024 r., skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wezwanie, które zawierało stosowne pouczenie o uiszczeniu opłaty w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, doręczono w dniu 13 stycznia 2025 r. W związku z nieuiszczeniem opłaty zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 maja 2025 r., zarządzono ściągnięcie od skarżącego należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a." w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni liczonych od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7-dniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Wysokość należnej opłaty kancelaryjnej określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090). Z treści § 2 tego rozporządzenia wynika, że opłata kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w wysokości 100 zł. Z akt tej sprawy wynika, że skarżący zwrócił się do Sądu pierwszej instancji o sporządzenie uzasadnienia wydanego przez ten sąd wyroku z 7 lutego 2024 r., I SA/Kr 398/23. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2024 r., skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wezwanie, które zawierało stosowne pouczenie o uiszczeniu opłaty w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, doręczono w dniu 13 stycznia 2025 r. W związku z nieuiszczeniem należnej opłaty zarządzeniem z 5 maja 2025 r., zarządzono ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych. Skoro obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, to zasadnie zarządzono ściągnięcie od skarżącego należnej, a nieuiszczonej w niniejszej sprawie, opłaty za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawidłowo określił również kwotę opłaty. Zaskarżone zarządzenie jest wobec tego zgodne z prawem. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało prawomocnie zakończone, gdzie oddalono wniosek skarżącego. Podjęte przez sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie czynność były zatem prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji