I GZ 392/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 września 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 233/25 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 11 marca 2025 r., nr SKO-56-1/25 przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 10 września 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 233/25, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. W. (dalej zwanego: skarżącym) od postanowienie tego Sądu z 14 sierpnia 2025 r. odrzucające skargę kasacyjną od wyroku WSA z 10 czerwca 2025 r. w sprawie skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z 11 marca 2025 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał, że stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 - 3 stosuje się odpowiednio. Kolejno wyjaśniając, że zgodnie z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Przepis ten nakazuje zatem również odrzucenie zażalenia niedopuszczalnego z tej przyczyny, że zostało sporządzone i podpisane osobiście przez stronę skarżącą. W ocenie WSA skarżący nie należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia, wobec czego Sąd zażalenie odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, przedstawiając szereg zarzutów odnoszących się do kwalifikacji spraw dotyczących uiszczenia opłat dodatkowych oraz dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia przez doradcę podatkowego jako podmiot do tego uprawniony, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również o zasądzenie kosztów postępowania prawem przewidzianych. Na podstawie art. 196 p.p.s.a. skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu jego rozpoznania przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny pomimo zaproponowanej przez skarżącego wykładni przepisów, zwłaszcza odnoszącej się do niepodatkowych należności budżetowych, a także obowiązków podatkowych, w pełni podziela stanowisko wyrażone w powołanym przez WSA, jak i skarżącego, postanowieniu NSA z 8 maja 2024 r., sygn. akt I GZ 128/24, odnoszącym się do zakresu uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej "w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami". Niniejsze będzie miało również zastosowanie w przypadku zażalenia na postanowienie sądu administracyjnego odrzucające skargę kasacyjną wniesioną przez podmiot do tego nieuprawniony. Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Przepisy art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio, co oznacza że powyższy wymóg nie ma zastosowania w przypadku gdy zażalenie takie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Stosownie do punktu 1 ostatnio wymienionego przepisu, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Przyjmując stanowisko wyrażone w wymienionym powyżej postanowieniu z 8 maja 2024 r. jako własne, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że w rozumieniu art. 3 pkt 1 i art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej: O.p.) obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach, dotyczących m.in. podatków i powstania obowiązku podatkowego. Uprawnienia doradcy podatkowego nie stwarzają możliwości do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, ani zażalenia na postanowienie, którym odrzucono skargę kasacyjną, jak i do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie innej aniżeli z zakresu obowiązku podatkowego. Rozpoznawana sprawa nie dotyczy obowiązku podatkowego lecz zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.; dalej: u.f.p.) do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769) i odpowiednio przepisy działu III O.p. Z kolei w myśl art. 60 pkt 1 u.f.p. - środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie o finansach publicznych. Opłata dodatkowa za parkowanie pojazdu na terenie strefy płatnego parkowania bez uiszczenia opłaty za parkowanie, o której mowa w art. 13f ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 889) stanowi niepodatkową należność budżetową o charakterze publicznoprawnym, a zatem zalicza się do katalogu należności wymienionych w art. 60 u.f.p. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wymaga, aby zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej było sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego oraz przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej i będzie miał zastosowanie w niniejszym postępowaniu. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie z 14 sierpnia 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 10 czerwca 2025 r. sporządził doradca podatkowy, który nie posiada uprawnień do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem skargi. O obowiązku sporządzenia wyżej wymienionych środków zaskarżenia przez podmiot uprawniony skarżący został pouczony już na etapie doręczenia odpisu wyroku, a następnie doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.