I GZ 425/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 2755/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.A. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia 25 września 2023r. nr DT-WLRT.0204.70.2023.4 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty nienależnie pobranej płatności z tytułu bonu turystycznego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 marca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2755/23, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę P. A. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z 25 września 2023 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty nienależnie pobranej płatności. Sąd I instancji podniósł, że skarżący został zobowiązany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwania zostały przesłane na wskazany w skardze adres. Korespondencja zwierająca przesyłki została zwrócona do nadawcy z uwagi na brak jej podjęcia pomimo dwukrotnego awizowania. W związku z powyższym przesyłka kierowana do skarżącego została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 31 stycznia 2024 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych upływał 7 lutego 2024 r. Sąd I instancji podniósł następnie, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie zostały wykonane. Strona skarżąca nie uiściła także wpisu od skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że dopiero z zaskarżonego postanowienia dowiedział się o wezwaniu do uiszczenia braków formalnych skargi. Wskazał też, że z powodów rodzinnych nie był obecny pod wskazanym adresem w okresie kiedy przesyłka miała być doręczona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Ponadto skarga – będąc pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. art. 57 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 ustawy). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a. W okolicznościach sprawy znaczenie ma przede wszystkim to, że po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., przyjmuje się fikcję prawną doręczenia, która polega na tym, iż w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Tak dokonane doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. 20 akt sądowych), zawierającej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu, podjęto próbę doręczenia wezwań skarżącemu na adres podany przez skarżącego w skardze oraz na kopercie, w której nadano skargę, jednak przesyłka nie została doręczona, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana 25 stycznia 2024 r., a następnie zwrócona do nadawcy 2 lutego 2024 r. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. Brak jest podstaw, aby w rozpoznawanej sprawie uznać, że skutek doręczenia w myśl art. 73 § 3 w związku z § 4 p.p.s.a. nie wystąpił w 31 stycznia 2024 r., to jest w ostatnim dniu okresu 14 dni, licząc od dnia pierwszego awizo (17 stycznia 2024 r.). Powyższe oznacza, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg 1 lutego 2024 r. i bezskutecznie upłynął 7 lutego 2024 r. Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi, której braków formalnych i fiskalnych strona nie uzupełniła w terminie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.