I GZ 426/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.Ż.-Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 października 2024 r. sygn. akt I SA/Lu 607/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.Ż.-Z. na czynność Starosty Włodawskiego w przedmiocie wypłata dotacji oświatowej z budżetu państwa postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 17 października 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 607/24 na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M.Ż.-Z. na czynność Burmistrza Włodawskiego w przedmiocie odmowy wypłaty dotacji oświatowej za sierpień 2024 r. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącej uiszczony wpis. Przedstawiając stan faktyczny Sąd wskazał, że skarżąca 11 września 2024 r. złożyła skargę na czynność z zakresu administracji publicznej Burmistrza Włodawskiego z 18 lipca 2024 r., którą to odmówiono skarżącej wypłaty dotacji oświatowej od lipca 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie. Odrzucając skargę na powyższą czynność, Sąd I instancji w pierwszej kolejności stwierdził, że zaskarżona czynność podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednakże skarga, zdaniem WSA, została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazał, że określony przepisem art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu, w którym skarżąca dowiedziała się o podjęciu kwestionowanej obecnie czynności. W realiach ocenianej sprawy przyjąć należy, że o odmowie wypłaty dotacji oświatowej zarówno za miesiąc lipiec jak i sierpień 2024 r. skarżąca dowiedziała się z pisma Starosty Włodawskiego z 18 lipca 2024 r. doręczonego jej 2 sierpnia 2024 r. Z uwagi na powyższe przyjąć należało, że termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął z dniem 1 września 2024 r. (niedziela). Tymczasem skargę na opisaną czynność, skarżąca wniosła dopiero 11 września 2024 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W ocenie Sądu w stanie sprawy brak jest zarazem podstaw aby podzielić argument skargi i przyjmować, że rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi nastąpiło dopiero po 31 sierpnia 2024 r., tj. po upływie terminu do wypłacenia przez organ dotacji za sierpień 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o: 1. reasumpcję przedmiotowego postanowienia na zasadzie art. 195 § 2 p.p.s.a. i jego uchylenie, a tym samym dalsze merytoryczne rozpoznawanie sprawy; w przypadku nieuwzględnienia wniosku powyżej, strona wniosła: 2. na zasadzie art. 146 § 1 p.p.s.a. o stwierdzenie bezskuteczności przedmiotowej czynności Starosty Włodawskiego oraz uznanie w trybie art. 146 § 2 p.p.s.a. uprawnienia skarżącej jako organu prowadzącego A we Włodawie do otrzymania dotacji oświatowej za miesiąc wrzesień 2024 r.; 3. ustalenie i zasądzenie na rzecz skarżącej od organu będącego przeciwnikiem skargi kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie art. 53 § 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że brak wypłaty dotacji oświatowej za sierpień 2024 roku winien być zaskarżony najpóźniej w dniu 1 września 2024 r., zatem faktycznie jeden dzień po upływie terminu, w którym wyplata dotacji powinna zostać dokonana (bowiem część dotacji oświatowej należna za sierpień 2024 r. płatna była do 31 sierpnia 2024 r.); 2. błąd w ustaleniach faktycznych powiązany z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie momentu otrzymania przez skarżącą pisma Starosty z 18 lipca 2024 r., bowiem pismo to wpłynęło na adres Szkoły nie 2 sierpnia 2024 r., jak przyjął Sąd w zaskarżonym postanowieniu i jego uzasadnieniu, ale już 19 lipca 2024 r., co oznaczałoby - przyjmując oczywiście wykładnię przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. przyjętą w zaskarżanym postanowieniu, którą skarżąca powyżej kwestionuje - że uprawnienie do wniesienia skargi na brak wypłaty dotacji oświatowej za sierpień 2024 r. wygasałoby dla skarżącej z upływem dnia 19 sierpnia 2024 roku (jako że 30. dzień na wniesienie skargi - 18 sierpnia 2024 r. - był niedzielą), podczas gdy zgodnie z przepisami prawa Starosta mógł wypłacić część dotacji należną za sierpień 2024 r. w dniu 31 sierpnia 2024 r., zatem kilkanaście dni po upływie terminu do wniesienia skargi według koncepcji obranej przez Sąd Wojewódzki. W kolejnym zażaleniu (sporządzonym przez nowego pełnomocnika) strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 34 ust. 1, art. 47 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tj. Dz.U.2024.754 z późn. zm.; dalej: u.f.z.o.), co polegało na odrzuceniu skargi złożonej w przepisanym terminie, a to na skutek błędnej wykładni norm prawa materialnego, które jednak przewidują wyraźnie, że samo przekazanie lub nieprzekazanie dotacji stanowi czynność materialnotechniczną, której nie można utożsamić ż pismem informującym ex ante, że organ dotujący nie zamierza przekazywać należnej dotacji. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że zaskarżona w tej sprawie czynność podlega kognicji sądów administracyjnych. Kwestia ta była już przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odnosząc się zaś do kwestii określenia początku biegu terminu do wniesienia skargi, to zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Przepis ten nie przewiduje odstępstw od liczenia w ten sposób terminu. Nie można w szczególności przyjąć, że termin na wniesienie skargi liczyć należy od 31 sierpnia 2024 r., kiedy to część dotacji oświatowej należnej za sierpień 2024 r. była płatna do tego dnia. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego co do daty odbioru pisma informującego o braku wypłacania dotacji wskazać należy, że z akt administracyjnych wynika, że pismo to zostało doręczone dyrektorowi szkoły 19 lipca 2024 r., a skarżącej – będącej organem prowadzącym A we Włodawie 2 sierpnia 2024 r. Już więc w tej dacie skarżąca dowiedziała się o zaskarżonej czynności. Tak więc zasadnie przyjął Sąd I instancji, że skarga złożona 11 września 2024 r. została złożona po terminie. Przewidziana w art. 53 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. możliwość uznania przez sąd, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej w tej sprawie nie wystąpiła. Skoro przedmiotem zaskarżenia skarżąca uczyniła konkretną czynność organu, to istotne – z punktu widzenia art. 53 § 2 p.p.s.a. – jest wyłącznie ustalenie dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o jej dokonaniu. Skoro ustaleń dokonanych przez Sąd I instancji strona w sprawie nie podważyła, czyni to zażalenie niezasadnym. Wskazać należy, że w myśl art. 34 ust. 1 u.f.z.o., w którym uregulowano formę przekazania dotacji, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6- 8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa wart. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Ponadto wskazania wymaga, że udzielanie dotacji oświatowej nie następuje w formie decyzji administracyjnych, wydawanych w trybie postępowania administracyjnego, lecz zgodnie z zapisami art. 47 u.f.z.o., stanowi wykonywanie czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżąca na dzień składania wniosku o dotację oświatową za lipiec 2024 r. nie posiadała zezwolenia na prowadzenie szkoły, gdyż zostało ono cofnięte ostateczną decyzją Lubelskiego Kuratora Oświaty w Lublinie z 25 czerwca 2024 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.