I GZ 92/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. Sp. z o.o. S.K.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1648/24 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. S.K.A. w W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 marca 2024 r. nr BP.503.20.2024.1958.LD5.543026/542992 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 22 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1648/24 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi M. Sp. z o.o. S.K.A. w W. (dalej: skarżąca lub spółka) na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 marca 2024 r., nr BP.503.20.2024.1958.LD5.543026/542992 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że spółka we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w uchybieniu terminu. Wskazane przez spółkę okoliczności nie mają charakteru okoliczności wyjątkowych i nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, bowiem skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazywane przez spółkę we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności związane ze stanem zdrowia nie stanowiły dostatecznej podstawy przemawiającej za uwzględnieniem żądania. Skarżąca nie przedstawiła na tym etapie postępowania na poparcie swoich twierdzeń np. dokumentacji medycznej osoby reprezentującej spółkę w postaci wydruku zaleceń lekarskich, recept, skierowań na dalsze badania, które potwierdzałyby brak możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie. Okoliczności te nie zostały uprawdopodobnione, bowiem powoływanie się we wniosku o przywrócenie terminu na problemy zdrowotne i przebywanie w tym czasie w odosobnieniu nie obrazują sytuacji zdrowotnej osoby reprezentującej spółkę w czasie trwania terminu na dokonanie czynności w postępowaniu sądowym. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odmówił skarżącej przywrócenia terminu, bowiem spółka nie wykazał okoliczności świadczących o braku swojej winy w jego uchybieniu, tj. okoliczności, które mimo zaangażowania wszelkich sił i środków oraz należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiałyby jej wykonanie zobowiązania Sądu w terminie. Zatem wymóg z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. nie został zachowany. Także w zażaleniu nie przedstawiono okoliczności, które czyniłyby brak winy choćby prawdopodobnym. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.