I OSK 479/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.T., B.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.T., B.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 945/24, w sprawie ze skargi M.T., B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 25 września 2024 r., nr SKO.GN.4001.684.2024, w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zwany dalej "Sądem I instancji", wyrokiem z dnia 11 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 945/24, oddalił w całości skargę M.T. i B.G., zwanych dalej "skarżącymi", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, zwanego dalej "Kolegium", z dnia 25 września 2024 r., nr SKO.GN.4001.684.2024, w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Skarżące wniosły skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Stosownie do art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem Sądu I instancji z dnia 14 maja 2025 r. odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium. Na skutek złożonego przez skarżące zażalenia na powyższe orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt I OZ 423/25, uchylił zaskarżone postanowienie Sądu I instancji i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wobec złożenia w sprawie skargi kasacyjnej, zapadły w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2025 r. oddalający skargę w całości nie uprawomocnił się. Tym samym – zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. – ochrona tymczasowa udzielona skarżącym na etapie postępowania sądowego przed sądem I instancji (art. 61 § 3 P.p.s.a.) pozostaje w mocy rozciągając się również na etap postępowania kasacyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt I OSK 187/26, źródło CBOSA). W konsekwencji powyższego ocena, czy wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Kolegium może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 P.p.s.a.) jest bezprzedmiotowa, gdyż zaskarżona decyzja pozostaje nadal wstrzymana na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2025 r. Skarżące nadal korzystają z udzielonej im ochrony tymczasowej. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.