I OW 201/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie NSA Marian Wolanin del. WSA Jakub Zieliński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Jawora o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta Jawora a Prezydentem Miasta Opola przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o umieszczenie w domu pomocy społecznej postanawia wskazać Prezydenta Miasta Opola jako organ właściwy w sprawie.

PISMEM Z 2 PAŹDZIERNIKA 2024 R. BURMISTRZ MIASTA J. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A PREZYDENTEM MIASTA O. W SPRAWIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPATRZENIA WNIOSKU H.W. O UMIESZCZENIE W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 1 października 2024 r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w O. przekazał do wnioskodawcy wniosek zainteresowanej o udzielenie pomocy w formie umieszczenia w Domu Pomocy Społecznej w O.. Wnioskodawca poinformował, że zainteresowana korzysta ze świadczeń pomocy społecznej udzielanej przez Miejskie Centrum Świadczeń w O., posiada dowód osobisty wydany przez Prezydenta Miasta O., zaświadczenie o stanie zdrowia zainteresowanej zostało wydane ze wskazaniem na adres zamieszkania w O.. Ponadto wnioskodawca podniósł, że zainteresowana od 2016 r. nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej w J., a jej mieszkanie w tej miejscowości od 1 grudnia 2022 r. jest wynajmowane, w związku z czym zainteresowana w nim nie przebywa. Odpowiedzi na wniosek nie złożono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Rozpoznając wniosek Burmistrza Miasta J., należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Prezydentem Miasta O.. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe miejscowo do rozpoznania kwestii wniosku zainteresowanej o umieszczenie jej w domu pomocy społecznej. Mając na uwadze przedmiot sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283, z późn. zm.), dalej: u.p.s., właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Zauważyć przy tym należy, że ustawa o pomocy publicznej nie zawiera definicji miejsca zamieszkania, w związku z czym dążąc do zapewnienia spójności systemu prawa, należy przyjąć, że wyrażeniu temu należy przypisać znaczenie, jakim posługuje się art. 25 ustawy – Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem pod miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Przenosząc treść powyższych przepisów na grunt rozpoznawanej sprawy, należy odnotować, że jak wynika z akt sprawy, zainteresowana przebywa u swojej córki w O.. W tym też mieście korzysta ze świadczeń pomocy społecznej i opieki medycznej. Zauważyć także należy, że wniosek o umieszczenie w domu pomocy społecznej wskazywał na placówkę w O. jako placówkę wybraną i został też złożony do organu miejsca tej placówki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala to przyjąć, że centrum interesów życiowych zainteresowanej zlokalizowane jest w O., a nie w J., w którym zainteresowana nie zamieszkuje z uwagi na wynajęcie mieszkania osobie trzeciej. Oznacza to, że miejscem zamieszkania zainteresowanej jest Miasto O. W konsekwencji powyższego organem właściwym miejscowo do rozpatrzenia wniosku zainteresowanej jest Prezydent Miasta O. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.