I OZ 155/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2026 r. sygn. akt III SA/Po 10/26 o umorzeniu postępowania z wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 listopada 2024 r., nr PS-V.8640.171.2024.MN w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Po 10/26, umorzył postępowanie z wniosku o wyłączenie sędziego WSA Sebastiana Michalskiego od rozpoznania sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 listopada 2024 r., znak PS-V.8640.171.2024.MN w przedmiocie pozbawienia statusu bezrobotnego. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący dochodząc jego uchylenia i zmiany, bądź przekazania Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący ponownie, podobnie jak we wniosku, wyjaśnił, że "autorami jego trudnej sytuacji materialnej są sędziowie sądu apelacyjnego w Poznaniu...". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego zgodnie z art. 19 p.p.s.a. W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, a zatem tworzą one katalog zamknięty, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy tym, stosownie do treści art. 20 § 2 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wykazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. W oparciu zaś o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie przyjął, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego Sebastiana Michalskiego w dacie rozpoznawania wniosku był bezprzedmiotowy, bowiem w dniu 14 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału IV WSA w Poznaniu dokonał zmiany wyznaczonego składu orzekającego w ten sposób, że w miejsce sędziego WSA Sebastiana Michalskiego wyznaczył zastępcę sędziego WSA Tomasza Grossmanna, a zatem sędzia WSA Sebastian Michalski, w dacie orzekania co do tego wniosku nie był już członkiem składu orzekającego, stąd wniosek stał się bezprzedmiotowy. Podkreślić także należy, że niezrozumiała argumentacja skarżącego dotyczy sędziów nie orzekających w sądzie administracyjnym, a w sądzie apelacyjnym w Poznaniu. Tymczasem wniosek o wyłączenie sędziego WSA Sebastiana Michalskiego w żaden sposób nie został umotywowany. Nie było zatem jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, że sędzia objęty wnioskiem o wyłączenie temu wyłączeniu podlegał. Jednocześnie Sąd administracyjny nie analizuje zasadności działania sędziów orzekających w innych sądach. W konsekwencji powyższych wywodów należało uznać, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu. Stąd też wskazywane w zażaleniu okoliczności nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.