I OZ 181/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1309/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1309/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: Sąd I instancji) odrzucił skargę E. M. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: Kolegium) z [...] sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona Skarżącemu 25 sierpnia 2022 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał dla Skarżącego 26 września 2022 r. Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącego dopiero 27 września 2022 r., a więc z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący, wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że nie był świadomy, że skargę składa po terminie, gdyż w takim przypadku złożyłby jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu. Zaznaczył, że powodem dla którego tak późno wysłał skargę do Sądu była jego choroba, która trwała tydzień (podejrzenie grypy lub SARS-CoV-2). Wskazał również, że był ofiarą napadu przy bankomacie i od tego momentu ma kłopoty z pamięcią (zapamiętywanie liczb, dat, haseł). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzeczenie Sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z przywołanych przepisów ustawy procesowej jednoznacznie wynika, w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Każdorazowo badanie dochowania terminu do dokonania tej czynności procesowej wymaga poczynienia przede wszystkim ustaleń w zakresie daty doręczenia zaskarżonego aktu, która wywołuje rozpoczęcie biegu terminu do złożenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona przez Skarżącego z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżona decyzja Kolegium z [...] sierpnia 2022 r., została doręczona Skarżącemu 25 sierpnia 2022 r. Bezspornym jest zatem, że ustawowy termin do zaskarżenia ww. decyzji upływał 24 września 2022 r. (sobota). Ponieważ ostatni dzień terminu na wniesienie skargi wypadał w sobotę, dlatego też z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a., ostatnim dniem na złożenie skargi w niniejszej sprawie był poniedziałek 26 września 2022 r. Skarga została wniesiona dopiero 27 września 2022 r., a zatem z upływem przewidzianego przepisami prawa terminie. Wskazane ustalenia stanowiły zatem przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Końcowo wskazać należy, że argumentacja Skarżącego zawarta w rozpoznawanym zażaleniu odnosi się do kwestii braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Okoliczności te staną się natomiast przedmiotem oceny Sądu I instancji w odrębnym postępowaniu incydentalnym w związku ze złożeniem przez Skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe okoliczności na uwadze uznać należało zapatrywanie Sądu I instancji w kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi za prawidłowe, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.