I OZ 268/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 513/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Starosty [...] z dnia 27 lutego 2023 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 28 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 513/23, odrzucił zażalenie J.J., zwanego dalej "skarżącym", na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2024 r. w przedmiocie wezwania skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 lutego 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 23 października 2023 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Starosty [...] z dnia 27 lutego 2023 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wydane w przedmiocie wykonania prawomocnego zarządzenia w kwestii uiszczenia kosztów sądowych. Uznano zatem, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na postawie art. 198 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 178 P.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Wnoszący zażalenie nie odniósł się merytorycznie do skarżonego postanowienia. Wnioski i zarzuty zawarte w zażaleniu stanowiły de facto powtórzenie tych sformułowanych w skardze. Uzasadnienie zażalenia nie odnosiło się merytorycznie do wydanego w dniu 28 listopada 2024 r. postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 7 lutego 2024 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 23 października 2023 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OZ 434/24. W konsekwencji powyższego kwestia zasadności wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia została prawomocnie przesądzona. W tej sytuacji Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 września 2024 r. prawidłowo wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 lutego 2024 r. Skierowane do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowiło zatem jedynie czynność o charakterze technicznym. Była to jedynie informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu – realizująca zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a. Na tego typu zarządzenia nie przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei w myśl art. 198 P.p.s.a. przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zarządzenia wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostały wymienione w przepisach art. 173-197 P.p.s.a. jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 P.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. Ogólnikowe zarzuty powołanie przez skarżącego w zażaleniu, które nie odnosiły się w sposób jasny do zaskarżonego postanowienia, nie mogły odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.