I OZ 270/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 238/24 o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 15 listopada 2023 r. znak: WIW.CHZ.1411.51.2023 w przedmiocie zawiadomienia o przekazaniu według właściwości skargi postanawia: odrzucić zażalenie.

J.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zwanego dalej "Sądem I instancji", zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 5 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 238/24, odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi J.J., zwanego dalej "skarżącym", na pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 15 listopada 2023 r., znak: WIW.CHZ.1411.51.2023, w przedmiocie zawiadomienia o przekazaniu według właściwości skargi. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2024 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt I OZ 97/25, zostało oddalone. Wobec powyższego zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 marca 2025 r. w punkcie 1 zarządzono odnotowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w puncie 2 wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 grudnia 2024 r. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz stwierdzenie, że wydane zarządzenie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej. W uzasadnieniu zażalenia powołano się ogólnie na "Konstytucję, Konwencje i Ustawy", wskazując na niezasadność pobierania wpisu sądowego, albowiem od przestępstw ściganych z urzędu nie przysługuje żadna opłata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei w myśl art. 198 P.p.s.a. przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zarządzenia wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostały wymienione w przepisach art. 173-197 P.p.s.a. jako podlegające zaskarżeniu. Równocześnie wskazać należy, że stronie przysługuje zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie wnosi środka zaskarżenia co do istoty sprawy (art. 227 § 1 P.p.s.a.). W tej kategorii nie mieści się jednak zarządzenie wzywające do wykonana obowiązku wynikającego z prawomocnego zarządzenia z dnia 10 grudnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Tego rodzaju zarządzenie stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym, realizującą zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a. Jednocześnie żaden inny przepis P.p.s.a. nie przewiduje zaskarżalności tego rodzaju zarządzenia, co czyni to zarządzenie niezaskarżalnym. Tym samym podnoszone przez skarżącego w zażaleniu okoliczności dotyczące niezasadności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego pozostawały bezprzedmiotowe na tym etapie sprawy. W konsekwencji zażalenie podlegało odrzuceniu na postawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.