I OZ 387/25

Dnia 3 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Sz 777/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie w sprawie ze skargi "[...] " Spółka z o.o. Sp. k. w Dłużniewie Małym na akt Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie z dnia 17 lipca 2024 r., nr 32/02/063/24 w przedmiocie dyskwalifikacji materiału siewnego po ocenie polowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 marca 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 777/24, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.) – odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie zarzucając naruszenie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 oraz art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu, bowiem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem do dnia dzisiejszego nie został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi organu. W związku z czym termin do złożenia skargi kasacyjnej pozostaje w dalszym ciągu otwarty. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pełnomocnik ustanowiony przez Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie - ani w pełnomocnictwie złożonym na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r., ani podczas rozprawy do protokołu nie wskazał adresu kancelarii jako adresu korespondencyjnego, co więcej w ogóle nie wskazał adresu korespondencyjnego. Sąd dysponował zatem jedynie adresem organu. Brak adresu kancelarii obliguje Sąd do dokonania doręczenia dla pełnomocnika na adres mocodawcy. Nie jest bowiem rolą Sądu poszukiwanie i ustalanie adresu kancelarii ani intencji pełnomocnika. Biorąc pod uwagę, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie na adres organu w dniu 20 grudnia 2024 r. (k. 169 akt sądowych) – zaś skargę kasacyjną w imieniu Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Koszalinie pełnomocnik wniósł w dniu 19 marca 2025 r. należało uznać, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, o czym prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając wniesioną skargę kasacyjną za spóźnioną, a tym samym niedopuszczalną. Wskazanie błędnego adresu kancelarii bądź brak jego wskazania nie może mieć wpływu na bieg terminów sądowych. Pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że skutki prawne działań i zaniechań pełnomocnika obciążają reprezentowaną przez niego stronę (por. postanowienia NSA: z dnia 5 marca 2025 r. II OZ 209/25, z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 484/21; z dnia 12 kwietnia 2023 r. II OZ 160/23; z dnia 21 października 2014 r. I GZ 479/14; publ: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Czynności dokonane przez pełnomocnika wywierają bezpośredni skutek dla osoby mocodawcy w okresie istnienia umocowania. Zatem zaistniałe zaniedbanie, którego dopuścił się pełnomocnik reprezentujący stronę, wywołało skutki takie, jak gdyby dopuściła się ich sama strona. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.