I OZ 471/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.Z. i P.Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 9 czerwca 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 169/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wr 169/25 w sprawie ze skargi G.Z. i P.Z. o wznowienie postępowania zakończonego nieprawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 31 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 1365/24 postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 9 czerwca 2025 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 30 kwietnia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia, w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 71). Pismem z 29 czerwca 2025 r. skarżący zastępowani przez pełnomocnika zaskarżyli powyższe zarządzenie, nie zgadzając się z jego treścią (k. 79). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 953.; dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (to jest od skargi sprzeciwu od decyzji, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Rozpoznając zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy zastosowano w sposób prawidłowy i zasadnie wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wysokość należnego wpisu została również prawidłowo ustalona na kwotę 100 złotych. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. Niewątpliwie zatem prawidłowo określono wysokość wpisu sądowego w sprawie. Wobec tego, że skarżący nie korzystali ze zwolnienia od kosztów sądowych, zachodziły podstawy do wezwania ich pełnomocnika do uiszczenia tej opłaty sądowej w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Odnosząc się wprost do zażalenia skarżącego, zauważyć należy, że pełnomocnikowi skarżących został doręczony odpis zarządzenia o wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, z którego wynika podstawa prawa przedmiotowego żądania. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a.