I OZ 562/23

Dnia 4 grudnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. N. i B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 242/23 o odrzuceniu zażalenia S. N. i B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 242/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. N. i B. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 listopada 2022 r., nr KO.446.186.2022 w przedmiocie dodatku węglowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 242/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną S. N. i B. N. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 12 maja 2023 r. w sprawie ze skargi S. N. i B. N. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 listopada 2022 r., nr KO.446.186.2022 w przedmiocie dodatku węglowego. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2023r., a skarżącej w dniu 14 sierpnia 2023 r. W dniu 17 sierpnia 2023 r. skarżący złożyli zażalenie na w/w postanowienie z dnia 21 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023r., sygn. akt II SA/Łd 242/23, odrzucił zażalenie S. N. i B. N. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 lipca 2023 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd – przywołując brzmienie art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej "p.p.s.a.") – stwierdził, że przedmiotowe zażalenie nie spełnia tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego. Sąd wskazał, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarżący należeli do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem. Wniesiono o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego WSA Michała Zbrojewskiego, sędziego WSA Piotra Mikołajczyka (będącego sprawozdawcą w niniejszej sprawie), sędzi WSA Agaty Sobieszek – Krzywickiej oraz sędziego WSA Sławomira Wojciechowskiego – w związku z nowymi okolicznościami. Postanowieniem z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 242/23 WSA w Łodzi odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego WSA Michała Zbrojewskiego i oddalił wniosek skarżących o wyłączenie sędziego WSA Piotra Mikołajczyka sędziego WSA Agaty Sobieszek – Krzywickiej oraz sędziego WSA Sławomira Wojciechowskiego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 grudnia 2023 r., sygn. akt I OZ 563/21 oddalił zażalenie skarżących na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 21 lipca 2023 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostali prawidłowo pouczeni o sposobie i trybie zaskarżenia tego orzeczenia (pkt 5 pouczenia). Pomimo tego jednak skarżący sporządzili osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Podkreślić natomiast należy, że sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. Skoro zatem w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez nieuprawniony do tego podmiot, to za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji o jego odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.