I OZ 609/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 października 2023 r., sygn. akt II SA/Gd 915/23 o odrzuceniu skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 26 października 2023 r. sygn. akt II SA/Gd 915/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2022 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 21 lipca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Krokowa z dnia 5 października 2021 r. odmawiające skarżącemu wszczęcia postępowania o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 16 sierpnia 2022 r. (błędnie określonym przez Sąd jako "16 sierpnia 2023 r."). Na powyższe orzeczenie skarżący złożył skargę w dniu 27 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucając skargę przytoczył treść art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., art. 111 § 1b i art. 111 § 2 w zw. z art. 126 K.p.a. oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W wypadku wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd skargę odrzuca - art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast stosownie do treści art. 111 § 1 K.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b K.p.a.). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 K.p.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący w ustawowym terminie, tj. 30 sierpnia 2022 r. złożył w trybie art. 111 § 1 K.p.a. wniosek o uzupełnienie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2022 r., natomiast organ odmówił uzupełnienia ww. postanowienia orzeczeniem z dnia 7 sierpnia 2023 r. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 28 sierpnia 2023 r., a zatem zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a. termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaczął biec od dnia doręczenia postanowienia z dnia 7 sierpnia 2023 r. W konsekwencji, złożoną przez skarżącego w dniu 27 września 2023 r. skargę należy uznać za wniesioną w terminie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). Na marginesie wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku właściwie w postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2023 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia pouczyło stronę o przysługującym uprawnieniu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie z dnia 21 lipca 2022 r., w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie ww. postanowienia z dnia 7 sierpnia 2023 r. Okoliczności wystąpienia w ustawowym terminie przez skarżącego z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, a następnie wydania przez organ postanowienia w tym przedmiocie nie dostrzegł Sąd I instancji, a zatem postanowienie o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu do jej wniesienia podlegało uchyleniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.