I OZ 692/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 września 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 639/25 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 marca 2025 r. nr SKO.PSŚ/41.5/195/2025/3368 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 22 września 2025 r., odrzucił wniosek K.R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 marca 2025 r. nr SKO.PSŚ/41.5/195/2025/3368 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że Przewodniczący Wydziału II WSA w Gliwicach zarządzeniem z dnia 14 maja 2025 r. wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 21 maja 2025 r. W sporządzonym w dniu 30 maja 2025 r. piśmie skarżąca wskazała swój numer PESEL, a następnie pismo to nadała na adres Sądu drogą pocztową. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2025 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia jej braku formalnego. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 23 czerwca 2025 r. W dniu 30 czerwca 2025 r. skarżąca wystąpiła z zażaleniem na to postanowienie oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że pismo w którym podała numer PESEL nadała 30 maja 2025 r. z uwagi na problemy zdrowotne. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej wskazując, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Odnosząc się do powyższego, Sąd I instancji zauważył, że pismo z dnia 30 maja 2025 r., w którym skarżąca podała numer PESEL, zostało nadane w dacie jego sporządzenia. Oznacza to, że przyczyna uniemożliwiająca skarżącej dochowanie 7-dniowego terminu wyznaczonego celem podania przez nią swojego numeru PESEL ustała tego dnia. Skarżąca uzupełniając ten brak z uchybieniem terminu nie złożyła jednak wniosku o jego przywrócenie. Jej wniosek został złożony dopiero w dniu 30 czerwca 2025 r. Z tych przyczyn Sąd uznał, że wniosek był spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 i 87 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne odrzucenie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, w sytuacji, gdy Sąd w ogóle nie rozpoznał merytorycznych powodów spóźnionego złożenia wniosku o przywrócenie terminu wskazanych przez stronę a jedynie skupił się na matematycznym wyliczeniu przekroczenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony zaś lub z mocy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Wbrew stanowisku żalącej się, z brzmienia powołanych przepisów wynika, że Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest ocenić, czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem terminu. Dopiero w razie uznania, że termin ten został zachowany, badaniu podlegają przesłanki uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności procesowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rację ma Sąd I instancji, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi złożyła z uchybieniem terminu, czego w zasadzie nie kwestionuje w zażaleniu. Skoro skarżąca 30 maja 2025 r. uzupełniła brak formalny skargi przesyłając do Sądu pismo, w którym wskazała nr PESEL, to przyjąć należało, iż w tym właśnie dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia tego braku formalnego. Jednak wraz z tą czynnością skarżąca nie złożyła stosownego wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek został złożony dopiero w dniu 30 czerwca 2025 r., a zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi słusznie został odrzucony przez Sąd I instancji jako spóźniony (art. 88 p.p.s.a.). W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.