I SA/Gd 293/24

Dnia 3 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 lutego 2024 r., nr 2201-IOV-3.4103.585-587.2023/10/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 roku postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 lutego 2024 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2013 roku. Odpis sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 15 lipca 2024 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 23 sierpnia 2024 r. pełnomocnik spółki złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku zostało podane, że w dniu 6 sierpnia 2024 r. pełnomocnik doznał nagłego rozstroju zdrowia, co zostało potwierdzone kartą wizyty w Szpitalu Specjalistycznym w K. Następnie otrzymał zwolnienie o niezdolności do pracy w okresie od 6 do 18 sierpnia, a w trakcie leczenia przyjmował silne leki przeciwzapalne i przeciwbólowe. Do wniosku pełnomocnik załączył kartę wizyty w szpitalu oraz wydruk pobrany z platformy ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, J.P. Tarno, Warszawa 2010, s. 244; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 444). Przechodząc do merytorycznego rozpoznania złożonego wniosku należy zauważyć, że intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Podstawowe znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 834/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena kontekstu faktycznego determinującego przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej powinna przy tym następować z uwzględnieniem wszystkich czynników, których zaistnienie skutkowało uchybieniem przez stronę terminowi. Dokonywana w tym względzie ocena powinna mieć charakter zindywidualizowany, adekwatny do określonego stanu faktycznego i pozbawiony elementu automatyzmu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2001 r., IV CZ 104/00, nie publ.). W ocenie Sądu, sytuacja z jaką mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, nie może świadczyć o zawinionym postępowaniu pełnomocnika strony, które uzasadniać powinno odmowę przywrócenia uchybionego terminu. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Argumenty podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu, a dotyczące nagłej choroby pełnomocnika zasługują na uwzględnienie i stanowią przesłankę do przywrócenia terminu do uchybionej czynności postępowania. Podkreślenia wymaga, że reprezentujący Spółkę pełnomocnik, celem uprawdopodobnienia okoliczności, na które powoływał się w złożonym wniosku przedstawił kartę z pobytu w szpitalu oraz zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że w okresie od 6 do 18 sierpnia 2024 r. (a zatem w okresie, w którym upływał termin do wniesienia skargi kasacyjnej tj. w dniu 14 sierpnia 2024 r.), przebywał na zwolnieniu lekarskim. Z treści złożonej karty wizyty w szpitalu można jednocześnie odczytać, że stan chorobowy pełnomocnika został oznaczony symbolem M54, który według klasyfikacji ICD-10 oznacza zespół objawów związanych z uszkodzeniem nerwu kulszowego. Powyższe uprawdopodabnia, że chorobie pełnomocnika mogły towarzyszyć silne dolegliwości bólowe, uniemożliwiające mu zarówno samo sporządzenie skargi kasacyjnej jak i udanie się na pocztę celem nadania przesyłki zawierającej środek zaskarżenia. W ocenie Sądu, zaistniały nagły stan chorobowy, związany z wystąpieniem silnych dolegliwości bólowych stanowi okoliczność uzasadniającą brak winy pełnomocnika w niedochowaniu czynności postępowania. Stosownie do wymogu ustawowego, pełnomocnik uprawdopodobnił także okoliczności wskazujące na niezawinione przez niego uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe uzasadniało przywrócenie terminu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.