I SA/Kr 493/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2024 r. znak sprawy SKO.Pod/4140/1486/2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.

E.S. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 5 kwietnia 2024 r. znak sprawy SKO.Pod/4140/1486/2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Z uwagi na braki formalne, Skarżąca została wezwana o ich usunięcie poprzez: podpisanie skargi, wskazanie daty zaskarżonej decyzji, złożenie 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania (k: 23) wynika, że wezwanie zostało doręczone Skarżącej 25 lipca 2024 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym - sąd jest zobligowany do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników (art. 46 § 1 p.p.s.a.). Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy (art. 46 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z kolei stosownie do art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W niniejszej sprawie Skarżąca zaskarżyła decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego, a w takich sprawach powinien być pobierany wpis stosunkowy zgodnie z art. 231 zd. 1 p.p.s.a. Wpis stosunkowy zależny jest natomiast od wartości przedmiotu zaskarżenia, wobec czego wartość ta – zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., powinna zostać wskazana przez stronę. Z uwagi na dostrzeżone braki formalne skargi, jak już wcześniej wskazano, Skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia. Pomimo upływu zakreślonego terminu, braki te nie zostały uzupełnione. Dlatego też, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.