I SA/Kr 517/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski, Sędzia WSA Grzegorz Klimek, Sędzia WSA Michał Niedźwiedź (spr.), po rozpoznaniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik z 16 marca 2022 r., nr 1211-SOB.4000 1.335.2022 w przedmiocie odmowy udzielenia informacji objętych tajemnicą skarbową I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik na rzecz Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

1.1. Wnioskiem z 22 grudnia 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji w K., jako wierzyciel, zwrócił się do Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik z wnioskiem o udzielenie informacji, czy zobowiązany wykazuje przychody lub majątek, który podlega opodatkowaniu. Wyjaśnił przy tym, że informacja ta jest niezbędna do ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 36 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.; dalej jako u.p.e.a.). Zaznaczył również, że wobec zobowiązanego były już prowadzone postępowania egzekucyjne, które ostatecznie były umarzane. 1.2. Pismem z 10 stycznia 2022 r. r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik odmówił udzielenia wnioskowanych informacji. Zdaniem organu, informacje, których udzielenia domagał się Komendant, objęte są tajemnicą skarbową na podstawie art. 299 oraz art. 298 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.; dalej jako "O.p."). 1.3. Komendant Wojewódzki Policji w K. ponownie zwrócił się do Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik o udzielenie wskazanych informacji na podstawie art. 36 § 1 i § 1b u.p.e.a. (pismo z 8 lutego 2022 r.). 1.4. W piśmie z 16 marca 2022 r. organ podatkowy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, wskazując przy tym, że art. 36 u.p.e.a. nie stanowi wystarczającej podstawy do żądania przez administracyjne organy egzekucyjne informacji zawartych w aktach spraw podatkowych. 2.1. W skardze na powyższy akt pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. podniósł zarzuty naruszenia: - art. 36 § 1 i § 1b w zw. z art. 5 § 1 pkt 2 u.p.e.a.; - art. 61 § 1 pkt 1 u.p.e.a.; - art. 42 ust. 5 ustawy z 27 sierpnia 2009 roku ustawy o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 roku, poz. 305, ze zm.); Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i zobowiązanie organu do udzielenie informacji, o której jest mowa w art. 36 § 1 i § 1b u.p.e.a., jak również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik wniósł ponadto o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym. 2.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 3.1. Skarga okazała się zasadna. 3.2. Biorąc pod uwagę treść wniosku sformułowanego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. oraz zaskarżonego aktu spór w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ podatkowy miał podstawę do odmowy udzielenia informacji niezbędnych do ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego z uwagi na konieczność zachowania tajemnicy skarbowej. 3.3. W ocenie Sądu, stanowisko organu nie znajduje poparcia w przywołanych w zaskarżonym akcie przepisach Ordynacji podatkowej. Zasadniczym argumentem, który według organu miał przemawiać za koniecznością odmowy udzielenia informacji, było stwierdzenie, że wraz z nowelizacją z 2015 r. do Ordynacji podatkowej dodano w art. 299 § 3 tej ustawy punkt 8, zgodnie z którym informacje objęte tajemnicą skarbową udostępnia się między innymi "administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym". W przepisie tym pominięto jednak wierzycieli. Równocześnie w uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej wskazano, że art. 36 u.p.e.a. nie stanowi wystarczającej podstawy do żądania przez administracyjne organy egzekucyjne informacji zawartych w aktach spraw podatkowych. Równocześnie, zdaniem Sądu, na aprobatę zasługuje argumentacja przedstawiona w motywach skargi, w której podkreślono, że art. 298 § 7 O.p. przewiduje, iż akta zawierające informacje niejawne udostępniane są innym organom – w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów. Równocześnie zgodnie z art. 299 § 2 O.p. organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw podatkowych w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a także w porozumieniach zawartych na podstawie tych umów. Przywołane przepisy Ordynacji podatkowej mają zatem charakter odsyłający. Przewidują bowiem, że zakres podmiotowy i przedmiotowy udostępniania informacji objętych tajemnicą skarbową może zostać zmodyfikowany przepisami innych ustaw. Zdaniem Sądu, zawarte w art. 36 § 1b u.p.e.a. sformułowanie, zgodnie z którym udzielania wskazany informacji "nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej w odrębnych przepisach." – wskazuje, że przepis ten oraz art. 36 § 1 tej ustawy są przepisami, o których jest mowa w art. 298 § 7 i art. 299 § 2 O.p. Artykuł 36 § 1 u.p.e.a. stanowi bowiem że wierzyciel "może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień, jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych podmiotów." Natomiast zgodnie z art. 36 § 1b u.p.e.a. udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a, oraz dłużników zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej w odrębnych przepisach. Przepisy te przewidują zatem, że przekazanie przez organ podatkowy wierzycielowi (w rozumieniu art. 1a pkt 13 u.p.e.a.) informacji objętych tajemnicą skarbową, ale niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, tajemnicy tej nie narusza. Brzmienie art. 298 § 7 i art. 299 § 2 O.p. wskazuje również, że katalog podmiotów zawarty w art. 298 § 1 O.p., które mogą domagać się udostępnienia akt podatkowych, nie ma charakteru zamkniętego. Przepisy innych ustaw mogą bowiem katalog ten uzupełniać. Również brzmienie art. 299 § 3 O.p., przywołanego przez organ w kontrolowanym akcie, nie wskazuje, aby zawarty w nim katalog był zamknięty, co wynika z treści art. 299 § 2 O.p. Tym samym, zdaniem Sądu, nie można zgodzić się z organem, że skoro Komendant Wojewódzki Policji, działający jako wierzyciel, nie został wymieniony ani w art. 298 ani w art. 299 § 3 O.p. – nie jest on uprawniony do uzyskania informacji objętych tajemnicą skarbową. Mając na uwadze powyższe rozważania należy zauważyć, że przedstawione przez organ podatkowy stanowisko, opierające się na treści uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej, pozostaje w sprzeczności z wykładnią systemową i językową powyższych przepisów. 3.4. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni przedstawioną w wyroku oceną prawną. 3.5. Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 146 P.p.s.a w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022, poz. 329 ze zm.). O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.