I SA/Łd 256/26

Dnia 14 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi syndyka masy upadłości działającego w imieniu K. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 marca 2026 roku nr 1001-IOD-1.4102.56.2025.17/U25/MJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga syndyka masy upadłości działającego w imieniu K. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 marca 2026 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zduńskiej Woli z dnia 31 stycznia 2025 r., którą określono zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 rok w wysokości 389.975 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału WSA z dnia 8 maja 2026 r., syndyk został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), a także do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz udokumentowania wyznaczenia jego osoby syndykiem masy upadłości K. S. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wyżej wymienionych braków formalnych skargi, została doręczona na wskazany przez syndyka masy upadłości w treści skargi adres do doręczeń, w dniu 22 maja 2026 r. Do dnia dzisiejszego ww. braki formalne wywiedzionej skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Przepis art. 46 § 1 p.p.s.a wskazuje na niezbędne elementy składowe pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. W myśl art. 29 tej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei stosownie do treści art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie procesowym wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji (tj. również w skardze) należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że A. S. działając jako syndyk masy upadłości K. S. nie załączył do wniesionej skargi dokumentu potwierdzającego ustanowienie jego osoby syndykiem masy upadłości K. S., nie podpisał wywiedzionej skargi, jak również nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi zostało doręczone syndykowi masy upadłości działającemu w imieniu K. S. na adres do doręczeń wskazany w treści skargi (ul.[...], [...-...] P.) w dniu 22 maja 2026 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 29 maja 2026 r. Powyższe braki formalne skargi nie zostały uzupełnione mimo wystosowanego wezwania sądu. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W konsekwencji powyższego, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. db