I SA/Łd 49/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2022r. nr KO.400.498.2022 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W dniu 16 stycznia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2022r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wniosło o odrzucenie skargi, gdyż zaskarżona decyzja reguluje sytuację prawną B. E. N., alternatywnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje jasno, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Jak potwierdza lektura akt administracyjnych, adresatem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 24 października 2022 r. o nr KO.400.498.2022, jak również poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Wolborza z dnia 23 czerwca 2022 r. o nr RF.3120.1200038.3.2022.4.IN ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2022 rok jest wyłącznie B. E. N.. Z uwagi na powyższe nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. E. N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na opisaną decyzję organu odwoławczego wniósł S. N., który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia w sprawie podatku od nieruchomości za 2022 rok. Owszem jak wynika z akt administracyjnych, odwołanie od decyzji podatkowej organu I instancji z dnia 23 czerwca 2022 r. podpisali zarówno S. N. jak i B. E. N.. Jednakże S. N. nie udzielił odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego, w jakim charakterze występuje w kwestionowanej sprawie – czy jako strona postępowania, jeśli tak to miał wykazać interes prawny w tym zakresie, czy też jako pełnomocnik B. E. N. i wówczas złożyć pełnomocnictwo. W konsekwencji braku odpowiedzi na opisane wezwanie, w dniu 24 października 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wydało postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania S. N. od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2022 rok. Reasumując, S. N. nie był adresatem rozstrzygnięcia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. E. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 P.p.s.a. W konsekwencji należy uznać, że skarga S. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. P.C.