I SA/Łd 535/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki komandytowo-akcyjnej w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 3 czerwca 2024 r. nr 1001-IEE.7192.143.2024.4.WG w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa — Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100,– (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną [...] r. pod poz. [...].

A. S.K.A w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 3 czerwca 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie z 11 marca 2024 r., którym Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Górna odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu nieruchomości w postaci ½ udziału związanego z własnością lokalu położonego w Ł. przy ul. [...], objętego księgą wieczystą nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału WSA z 20 sierpnia 2024 r., wezwano stronę skarżącą do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a także do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone 26 sierpnia 2024 r. W wyznaczonym przez Sąd terminie, pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W związku z tym, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.), do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl zaś art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organ albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Mają one przy tym obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 p.p.s.a.). Braki formalne skargi mogą być uzupełnione na wezwanie przewodniczącego (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego obliguje Sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jak również do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w tym wypadku aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k.15). Pismo wzywające do usunięcia braków skargi zostało doręczone na adres kancelarii prawnej pełnomocnika 26 sierpnia 2024 r. Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uczynienia zadość wymienionym zobowiązaniom był 2 września 2024 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił powyższych braków, co oznacza, że zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. ds