I SA/Op 137/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 września 2023 r. nr SKO.40.2030.2023.po w przedmiocie odmowy umorzenia 50% zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik, listopad i grudzień 2019 r., od stycznia do grudnia 2020 r. oraz czerwiec i lipiec 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.

S. N. (dalej określana jako: "skarżąca", "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 września 2023 r. wydaną w przedmiocie odmowy umorzenia 50% zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik, listopad i grudzień 2019 r., od stycznia do grudnia 2020 r. oraz czerwiec i lipiec 2021 r. Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z 11 stycznia 2024 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącej (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a). W wezwaniu wskazano skutki nieusunięcia braków formalnych skargi w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634] – dalej jako: "p.p.s.a."). Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono stronie w dniu 18 stycznia 2024 r., do rąk dorosłego domownika, co dokumentuje urzędowe poświadczenie doręczenia znajdujące się w aktach sprawy (k. 14 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 25 stycznia 2024 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego wezwania, wymagany wpis od skargi również nie został uiszczony, co zostało potwierdzone przez pracownika sekretariatu, który okoliczność tę ustalił w Oddziale Finansowo - Budżetowym Sądu (k. 16 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - zwanej dalej: "p.p.s.a.". Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącej. Z tych względów skarżąca została wezwana, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL zostało (jedną przesyłką) wysłane za pośrednictwem operatora publicznego na adres skarżącej wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone do rąk dorosłego domownika – W. P. w dniu 18 stycznia 2024 r. Doręczenia dokonano zatem skutecznie w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 19 stycznia 2024 r. i upłynął w dniu 25 stycznia 2024 r. (czwartek). Skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła, nie uzupełniła też braku formalnego poprzez podanie numeru PESEL. Okoliczności te uniemożliwiają natomiast nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.