I SA/Rz 41/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.NSA Jacek Surmacz /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Asesor WSA Jacek Boratyn, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2021 r. sprawy ze skargi E. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2020r. Nr [...]Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w po rozpatrzeniu zażalenia E. M. ( dalej: Skarżąca bądź Strona) na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Stronę, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Z treści zaskarżonego postanowienia oraz akt postępowania wynika, że Skarżąca zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o wydanie zaświadczenia na postawie art. 306a § 1 i § 2 w zw. z art. 306b oraz art.306a § 3, § 4 i § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2020r., poz. 1325 ) - zwanej dalej Op., obejmującego raport (z systemu Poltax) o danych rejestracyjnych osoby fizycznej o określonych numerach NIP, PESEL i REGON, daty źródeł informacji, powody rejestracji, rodzaje rejestracji, źródła informacji. W treści wniosku Strona wskazała, że załącza prawidłowy raport wykonany przez Urząd Skarbowy w w dniu 14 grudnia 2006r. oraz wydruk z okna systemowego wykonany w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w w dniu 6 kwietnia 2006r. Organ I instancji odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Stronę, stwierdzając że art. 306 b § 1 Op. nie stanowi podstawy do udostępnienia raportów generowanych z wewnętrznych systemów informatycznych prowadzonych przez organ podatkowy, które to raporty dostępne są wyłącznie dla pracowników organu. W zażaleniu na to postanowienie Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzuciła organowi naruszenie art. 1 ust 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych ( t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 742) poprzez nieujawnienie żądanych danych, które nie są informacjami niejawnymi, a zostały zarejestrowane w systemach informatycznych organu na podstawie informacji przekazanych organowi przez samego podatnika. Zasugerowała też, że dane wprowadzone do systemu informatycznego Pierwszego Urzędu Skarbowego w zostały wprowadzone błędnie i niezgodnie z informacjami przekazanymi przez Stronę, gdyż w sposób nieuprawniony do istnienia powołana została Kancelaria Prawnicza, podczas gdy w rzeczywistości we wskazanym czasie i miejscu działała Kancelaria Notarialna. Za błędne uznała też stanowisko organu o braku podstaw do generowania z wewnętrznych systemów informatycznych prowadzonych przez organ podatkowy raportów obejmujących takie dane, jak data źródła informacji, powody rejestracji, rodzaje rejestracji czy źródła informacji. Utrzymując w mocy zakażone postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w stwierdził, powołując się na art. 306a § 1 Op. , że organ podatkowy obowiązany jest wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, powołany przepis nie daje natomiast podstaw do udostępniania - jako zaświadczeń - raportów generowanych z wewnętrznych systemów informatycznych prowadzonych przez organ podatkowy. Wskazał, że prowadzone ewidencje stanowią jedno ze źródeł, w oparciu o które organ podatkowy wydaje zaświadczenie, przy czym przepisy nie dają podstaw do wydawania stronie raportów generowanych z wewnętrznych systemów informatycznych prowadzonych przez organy podatkowe, które to raporty służyć mogą jedynie pomocniczo do stworzenia opisu stanu faktycznego, zawartego w wydawanym zaświadczeniu, nie mogą natomiast zaświadczenia takiego stanowić. W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości, zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 306 Op. poprzez bezprawną zmianę przedmiotu sprawy na skutek stwierdzenia, że przedmiotem wniosku było wydanie raportu, podczas gdy strona wniosła o wydanie zaświadczenia o konkretnie wskazanych elementach tożsamych z elementami raportu z sytemu Poltax. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia, które obejmować miało dane rejestracyjne osoby fizycznej uwidocznione w prowadzonych przez organ rejestrach, organ zaś samowolnie zmienił treść żądania, stwierdzając że nie ma możliwości wydania stronie raportu zawierającego te dane. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, na dzień wydania zaskarżonej decyzji, czy postanowienia jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Sąd, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną przez Skarżącego podstawą prawną, rozstrzyga jednak w granicach danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Wyjątek przewidziany w ostatnio powołanym przepisie – z uwagi na przedmiot zaskarżenia w sprawie – nie ma zastosowania. W zakresie kontroli mieści się ocena, czy zaskarżony akt odpowiada prawu oraz czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c P.p.s.a., zaskarżone decyzje bądź postanowienia podlegają uchyleniu jedynie w sytuacji naruszenia tego prawa, mającego wpływ lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie podlega oddaleniu, gdyż mimo błędnego uzasadnienia, zarówno postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia [...] listopada 2020r., jak i postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w z dnia [...] września 2020 r. odpowiadają prawu. Zgodnie z art. 306a § 1 Op., organ podatkowy wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o nie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 306a § 2 Op.). Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, przy czym wydaje się je w granicach żądania wnioskodawcy. Organ podatkowy jest zobowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, przy czym przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w niezbędnym zakresie. Zarówno w treści wniosku, jak i pozostałych pism procesowych, w tym w treści skargi, Skarżąca w sposób szczególny zwróciła uwagę na przedmiot swojego żądania, opisując szczegółowo rodzaj danych, których wykazania w formie zaświadczenia się domaga. Trudno jednak w pismach tych znaleźć uzasadnienie interesu prawnego Skarżącej w urzędowym potwierdzeniu tychże faktów, bądź inne okoliczności wskazujące na potrzebę urzędowego potwierdzenia określonych faktów. Okoliczności te mają zasadnicze znaczenie dla kwestii rozpatrzenia żądania Strony w trybie przepisu art. 306a § 2 Op. Dlatego też, niezależnie od kwestii oceny zasadności argumentów organów dotyczących relacji pomiędzy raportem a żądanym przez stronę zaświadczeniem w przedmiocie wskazanych danych wynikających z prowadzonego przez organ sytemu Poltax, zaskarżone rozstrzygnięcie organu - mimo jego uzasadnienia- należy uznać za prawidłowe i niewymagające usunięcia z obrotu prawnego. Jak już wspomniano, skarżąca nie wykazała interesu prawnego, co warunkuje – w okolicznościach sprawy – wydanie żądanego zaświadczenia. Podnoszone przez Skarżącą rzekome nieprawidłowości w zakresie wpisu w wewnętrznym systemie informatycznym organów podatkowych o tyle są irrelewantne- w aspekcie interesu prawnego – że bezpośrednio nie wpływają na prawa i obowiązki prawne Skarżącej. O ile by się okazało, że wadliwe dane wprowadzone do tego systemu maja wpływ na treść wydanych aktów, to skarżąca wówczas ma możliwość – w formach prawnie przewidzianych - zwalczać te ustalenia. Na marginesie odnieść należy się do kwestii podniesionych w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podkreślić, że żądanie wydania zaświadczenia zgłoszone przez Stronę wiąże organ w zakresie tego żądania. W ocenie Sądu pozbawioną racji jest jednak taka interpretacja tego przepisu, która z formy zaświadczenia żądanego przez Stronę czyni powód odmowy jego wydania w całości. Zgodnie bowiem z zasadami postępowania uwypuklonymi w art. 121 §1 i §2 Op. organ wydający zaświadczenie powinien w miarę możliwości zadośćuczynić żądaniu strony w jak najszerszym zakresie, czyli odnieść się do treści żądania nie zaś z powodu żądanej formy unikać jego wydania. Forma zaświadczenia bowiem, co do zasady- kiedy przepis nie stanowi inaczej, nie ma charakteru wiążącego. Wobec powyższego Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie, mimo błędnego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie doszło do zarzucanego w treści skargi naruszenia przepisów postępowania, a zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.