I SA/Wa 922/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Wesołowska sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Spółdzielni [...] przy Szkole [...][...][...] w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę

Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. po rozpatrzeniu zażalenia Spółdzielni [...] na postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ulicy [...] w Dzielnicy [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan sprawy: Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. Prezydent [...] odmówił Spółdzielni [...] wydania zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ulicy [...] w Dzielnicy [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha - pouczając stronę o terminie do wniesienia zażalenia. Od niniejszego postanowienia zażalenie złożyła Spółdzielnia [...]. Stosownie do wymogu art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Termin ten jest terminem prekluzyjnym, co oznacza, że jego uchybienie (złożenie zażalenia po upływie tego terminu) powoduje prawną bezskuteczność działania strony. Postanowienie Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019r Prezydenta [...] zostało doręczone Spółdzielni w dniu [...] grudnia 2020 r., czego dowód stanowi zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia. Ustawowy termin do wniesienia przez stronę zażalenia upłynął w dniu 18 grudnia 2019 r., nie będący dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie strony, skierowane do Wojewody [...] za pośrednictwem Urzędu [...], zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 19 grudnia 2019r r., czyli po upływie terminu do wniesienia zażalenia, co stwierdza data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie. Zgodnie z art. 57 § 1 zd. 2 upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W świetle powyższych ustaleń organ uznał, że zażalenie Spółdzielni [...] od zaskarżonego postanowienia, zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 141 § 2 w związku z art. 57 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, co uzasadnia stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, w trybie art. 134 i 144 przytoczonej wyżej ustawy. Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Spółdzielnia [...] w [...] przy ul. [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: błąd w ustaleniach faktycznych polegający na całkowicie arbitralnym i sprzecznym z rzeczywistym stanem rzeczy przyjęciu, że przesyłka zawierająca zażalenie na postanowienie Prezydenta [...] nr [...] została nadana w dniu 19 grudnia 2019 r., podczas gdy została ona nadana w dniu 18 grudnia 2019 r. oraz błędne zastosowanie art. 134 w zw. z art. 57 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, wobec nieprawidłowego ustalenia daty nadania przesyłki zawierającej zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że ustalenia dokonane przez organ, że przesyłka została nadana w dniu 19 grudnia 2019 r. są bezpodstawne i dowolne nie znajdujące oparcia w dokumentacji. Zdaniem skarżącej przesyłka została nadana w placówce pocztowej w dniu 18 grudnia 2019 r. Na potwierdzeniu nadania, którym dysponuje skarżąca widnieje bowiem data 18 grudnia 2019 r. Dodatkowo na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki uwidoczniono jej zawartość oraz nadano jej numer oddawczy ([...]). W odpowiedzi na skargę organ potrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Badając zgodność z przepisami prawa zaskarżonego postanowienia, Sąd nie stwierdził podstaw do jego wyeliminowania z obroty prawnego. Zgodnie z art. 141 § 1 i 2 k. p. a. zażalenie wnosi się do właściwego organu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Z kolei w myśl art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Sąd orzeka w oparciu o znajdujący się w aktach sprawy materiał dokumentacyjny. Z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r. zostało skarżącej prawidłowo doręczone w dniu 11 grudnia 2020 r. co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru powyższego postanowienia. Oznacza to, że termin na wniesienie zażalenia upłynął 18 grudnia 2020 r., zażalenie zostało natomiast nadane przez skarżącą w urzędzie pocztowym 19 grudnia 2019 r., co potwierdza znajdująca się na kopercie pieczęć pocztowa, a więc bezspornie (wbrew twierdzeniu skarżącej) jeden dzień po siedmiodniowym terminie określonym w art. 141 § 2 KPA. Organ odwoławczy prawidłowo zatem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W sytuacji, gdy zażalenie strony zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, organ odwoławczy nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej przepisu art. 134 k.p.a. (organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania). Przepis ten stosuje się również do zażaleń na postanowienia w związku z art. 144 k.p.a., który stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń zastosowanie mają odpowiednie przepisy dotyczące odwołań. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie jest zależne od swobodnego uznania organu odwoławczego. Rozpoznanie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu zawitego z art. 141 § 2 k.p.a., który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., oznacza bowiem weryfikację w postępowano odwoławczym rozstrzygnięcia ostatecznego, a zatem korzystającego z ochrony trwałości. Po upływie terminu do wniesienia zażalenia postanowienie organu pierwszej instancji staje się ostateczne, a wniesione zażalenie jest z mocy prawa bezskuteczne i to bez względu na przyczyny spóźnienia. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu, stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydana postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do jego wniesienia (por. wyrok NSA z 24 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2402/10 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów Sąd. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ww ustawy. Stanowi on, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (...). Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie.