Sygnatura
I SA/Wr 402/25
I SA/Wr 402/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2025-10-01
Wynik
*Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
- Data orzeczenia
- 1 października 2025
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I Sp. z o. o. zs. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 marca 2025 r. nr 0201-IEW1.720.4.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
I. Sp. z o. o. zs. we W. (dalej jako: Skarżąca, Spółka) wniosła skargę na oznaczone w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej jako: Organ). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 6 czerwca 2025 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej – odpis pełny z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 3.09.2025r. (vide: k. 35). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie usunięto braku formalnego skargi oraz nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: k. 36). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – w skrócie: "p.p.s.a.", osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej jako KRS), o którym mowa w ustawie z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 979 ze zm.) – dalej jako: uKRS, a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych lub pełnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS, o którym mowa w art. 4 ust. 4a uKRS, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Brak formalny skargi w postaci niezłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Natomiast stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych doręczono Spółce 3 września 2025 r., w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez Skarżącą przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 20 sierpnia 2025 r., drugie zaś - 28 sierpnia 2025 r. Nieodebranie przez Spółkę przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 3 września 2025 r. Zatem termin na wykonanie wezwań Sądu upływał z końcem 10 września 2025 r. (środa) i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym prawem terminie skarga nie została opłacona oraz nie przedłożono dokumentu/uwierzytelnionego odpisu dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Skarżącej. Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 5 czerwca 2025
- Symbol z opisem
- 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Skarbowej
- Sędziowie
- Piotr Kieres /przewodniczący sprawozdawca/
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny