I SAB/Wa 182/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. I. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia: odrzucić skargę.

P. I. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Miejski Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie. Wskazał, że Urząd Miasta wszczął postępowanie 3 maja 2025 r. i mimo upływu 2 miesięcy nie udzielił odpowiedzi na pismo z 3 maja 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie wyjaśnił, że 10 stycznia 2025 r. do Miejskiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Podał, że został on rozpatrzony na posiedzeniu składu orzekającego 25 kwietnia 2025 r. i zgodnie z podjętym przez skład orzekający rozstrzygnięciem skarżący nie został zaliczony do grona osób niepełnosprawnych. Wskazał, że odwołanie od powyższego orzeczenia wpłynęło 30 kwietnia 2025 r. Następnie 3 maja 2025 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej, wpłynęła do Miejskiego Zespołu wiadomość zatytułowana "reklamacja dotycząca procesu orzeczniczego w Miejskim Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności". Organ stwierdził, że z treści przesłanej wiadomości wynikało, iż skarżący nie zgadza się z wydaną decyzją, dlatego też została ona potraktowania jaka uzupełnienie ww. odwołania. Organ podkreślił, że identyczną korespondencję skarżący przesłał do Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy oraz do wiadomości Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Biura Rzecznika Praw Pacjenta. Przy piśmie z 9 maja 2025 r. Zastępca Dyrektora Biura Pomocy i Projektów Społecznych Urzędu m.st. Warszawy przekazała ww. korespondencję zgodnie z właściwością do Miejskiego Zespołu - niniejsze pismo otrzymał (do wiadomości) również skarżący. Organ wyjaśnił również, że 7 maja 2025 r. przekazał odwołanie od orzeczenia z 25 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie (o czym skarżący był poinformowany) i z posiadanych przez niego informacji wynika, że postępowanie odwoławcze jest nadal w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Z przewlekłością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo istnienia obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu. Aby zatem skutecznie wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ musi istnieć sprawa administracyjna zawisła przed tym organem, w której organ jest właściwy i zobowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się udzielenia odpowiedzi na pismo z 3 maja 2025 r., w którym odniósł się do procesu orzeczniczego w Miejskim Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, mającym miejsce w trakcie procedowania wniosku rozpoznanego orzeczeniem z 25 kwietnia 2025 r. Pismo to nie stanowiło wniosku inicjującego postępowanie administracyjne. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłość organu w związku ze sposobem załatwienia korespondencji skarżącego z 3 maja 2025 r. Pismo to, z uwagi na swoją treść, zostało potraktowane jako uzupełnienie odwołania skarżącego od orzeczenia z 25 kwietnia 2025 r. i wraz z nim przekazane do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie (o przekazaniu odwołania skarżący był informowany pismem z 7 maja 2025 r.) celem rozpatrzenia. Zatem w ocenie Sądu przedmiotowa skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie mieści się w żadnej z ww. kategorii, ponieważ ma charakter skargi powszechnej i jest rozpatrywana w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski". Czynności podejmowane przez organy administracji w trybie przepisów ww. działu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Art. 237 k.p.a. stanowi, że sprawa ma być załatwiona bez zbędnej zwłoki, a skarżącego zawiadamia się o sposobie załatwienia skargi. Zatem nie narzuca organom formy w jakiej może nastąpić załatwienia skargi złożonej w opisywanym trybie. Czynności podejmowane w trybie 237 k.p.a. nie przybierają żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej, podlegających kontroli sądu administracyjnego. W postępowaniu uregulowanym przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie rozstrzyga się sprawy administracyjnej, a jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi. Zatem czynności podejmowane w tym trybie przez organy administracji nie są rozstrzygnięciami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym uznać należy, że niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Wobec tego wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Nadmienić należy, że w aktach administracyjnych znajduje się pismo z 7 sierpnia 2025 r., w którym Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności udzielił skarżącemu wyjaśnień w sprawie swojego funkcjonowania, a zatem ustosunkował się do treści pisma z 3 maja 2025 r. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.