I SAB/Wr 110/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o cofnięcie skargi w sprawie ze skargi V. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

V. C. (dalej jako: Skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 3 lutego 2026 r. pełnomocnik Skarżącego oświadczył, że cofa przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) – w skrócie jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe i nie stwierdzając okoliczności wymienionych w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.