II FZ 32/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 695/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16.01.2023 r. odrzucił skargę kasacyjną M. G. od wyroku tego Sądu z dnia 11.10.2022 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 14.04.2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r., uznając ją za spóźnioną. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że przesyłka sądowa (data nadania 7.11.2022 r.) zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 73 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), po dwukrotnym awizowaniu. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 14.11.2022 r. i Sąd przyjął, że czternasty dzień (liczony od dnia następnego) na odebranie przesyłki upłynął w dniu 28.11.2022 r. W tej dacie doszło do doręczenia zastępczego. Po upływie tego terminu korespondencja podlegała zwrotowi do nadawcy. Przesyłka nie została jednak zwrócona do Sądu, lecz w dniu 29.11.2022 r. wydana pełnomocnikowi skarżącego. W dniu 29.12.2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona przez Sąd na podstawie art. 177 § 1 i art. 178 P.p.s.a. jako wniesiona po upływie terminu. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 31.01.2023 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W uzasadnieniu podał, że w dniu doręczenia przesyłki przez pracownika poczty przebywał na urlopie wypoczynkowym, po którego zakończeniu, to jest w dniu 29.11.2022 r., niezwłocznie odebrał korespondencję z placówki pocztowej. Uznał zatem, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg dnia 29.11.2022 r. i upływa w dniu 29.12.2022 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, skoro przesyłka została wydana mu w urzędzie pocztowym osobiście, to miał prawo przypuszczać, że dzień 29.11.2022 r. jest ostatnim dniem, w którym odbiór przesyłki był możliwy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że w świetle art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 896), dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 art. 73 P.p.s.a. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym, niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Należy podkreślić, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości jako dokumenty urzędowe. Obalenie domniemania doręczenia może nastąpić, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że przesyłka skierowana do pełnomocnika skarżącego była dwukrotnie awizowana: 14.11.2022 r. i 22.11.2022 r. Jak już wspomniano, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., prawny skutek doręczenia nieodebranej przesyłki następuje z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W tych okolicznościach czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., upłynął z dniem 28.11.2022 r. Termin ten nie może być przedłużony również w przypadku nieuprawnionego wydania przesyłki po jego upływie, to jest dnia 29.11.2022 r. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie prawne doręczenia, nie wywołuje nowego skutku doręczenia i ma jedynie walor informacyjny dla jej adresata. Skoro data pierwszego awizo to 14.11.2022 r. to profesjonalny pełnomocnik, który był w jego posiadaniu, winien wiedzieć, na który dzień przypada ostatni dzień na odbiór przesyłki i kiedy wystąpi skutek prawny jej doręczenia. Skoro skutek doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem należy wiązać z dniem 28.11.2022 r., to trafnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyjął, że skarżący mógł wnieść skargę kasacyjną najpóźniej w dniu 28.12.2022 r., a ponieważ uczynił to dnia następnego, czyli po terminie, skargę kasacyjną należało odrzucić zgodnie z art. 178 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że w rozpoznawanej sprawie bez wpływu na zasadność zaskarżonego orzeczenia pozostaje przekonanie pełnomocnika skarżącego o wniesieniu skargi kasacyjnej w terminie do tego przewidzianym, gdyż osobiste przeświadczenia stron postępowania sądowoadministracyjnego co do prawnie istotnych okoliczności proceduralnych nie mogą korygować treści obowiązujących i wiążących norm tego postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego oddalił.