II FZ 44/26

Dnia 24 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 600/24 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 600/24 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 7 maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 września 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 600/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 7 maja 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wyrokiem z 3 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 600/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. Pełnomocnik wniósł w imieniu strony skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2025 r. pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 2 września 2025 r., a termin do wykonania zobowiązania upływał 9 września 2025 r. Sąd ustalił, że wymagane dokumenty zostały nadane do Sądu dopiero 10 września 2025 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. Tym samym braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione skutecznie i w terminie. W uzasadnieniu podkreślono, że brak odpisu skargi kasacyjnej jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu, a obowiązek jego usunięcia obciąża stronę lub jej pełnomocnika. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie odrzuconej skarg i kasacyjnej. W ocenie skarżącego ww. postanowieniem nietrafnie odrzucono skargę kasacyjną. Wszelkie wymagane przez Sąd pierwszej instancji w wezwaniu dokumenty, tj. oryginał pełnomocnictwa właściwego w niniejszej sprawie, cztery podpisane odpisy skargi kasacyjnej (skarga kasacyjna dotyczyła czterech wyroków opartych o analogiczny stan faktyczny i prawny), zostały dostarczone i zrealizowane. Jedynie z przyczyn technicznych związanych z dostępem do platformy e-PUAP przesyłka została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej 10 września 2025 r., co nie powinno wpływać na dopełnienie wymogów stawianych przez Sąd, gdyż de facto wszystkie potrzebne dokumenty zostały bez zbędnej zwłoki i winy Skarżącego dostarczone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo uznał, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wobec nieusunięcia jej braków formalnych w zakreślonym terminie. Nie jest sporne, że pełnomocnik skarżącego został skutecznie wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej odpisu oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego. Wezwanie zostało doręczone 2 września 2025 r., a termin do wykonania zobowiązania upływał 9 września 2025 r. Wymagane dokumenty zostały nadane dopiero 10 września 2025 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że brak odpisu skargi kasacyjnej oraz brak pełnomocnictwa stanowią braki formalne uniemożliwiające nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Obowiązek dołączenia odpisów pisma wynika z art. 47 § 1 p.p.s.a., natomiast obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa – z art. 46 § 3 oraz art. 37 § 1 P.p.s.a. Braki te podlegają uzupełnieniu w trybie art. 177a P.p.s.a., zaś ich nieusunięcie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Za trafnością stanowiska Sądu pierwszej instancji przemawia również utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym niedołączenie wymaganej liczby odpisów pisma procesowego stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu. Jak wyjaśniono w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, obowiązek przedłożenia odpisów obciąża stronę, a sąd nie jest uprawniony do wyręczania jej w wykonywaniu czynności procesowych. Podniesione w zażaleniu okoliczności dotyczące przyczyn opóźnienia w nadaniu przesyłki nie mogą prowadzić do podważenia zaskarżonego postanowienia. Dla oceny skuteczności wykonania wezwania decydujące znaczenie ma bowiem to, czy braki formalne zostały usunięte w terminie wyznaczonym przez sąd. Skoro wymagane dokumenty zostały nadane dopiero po upływie tego terminu, obowiązek wynikający z wezwania nie został wykonany skutecznie. Nie można również podzielić stanowiska strony, że samo sporządzenie wymaganych dokumentów przed upływem terminu powinno być uznane za wystarczające. Czynność procesowa wywołuje skutki prawne dopiero z chwilą jej dokonania w sposób przewidziany przepisami prawa, a nie z chwilą przygotowania dokumentów. Bez znaczenia pozostaje zatem, kiedy pełnomocnik sporządził odpisy skargi kasacyjnej czy pełnomocnictwo, skoro dokumenty te nie zostały wniesione do Sądu w ustawowym terminie. W konsekwencji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował art. 178 P.p.s.a. i odrzucił skargę kasacyjną. Zarzuty zażalenia nie podważają trafności tego rozstrzygnięcia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.