II GSK 1567/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 2 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. S.A. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 207/23 w sprawie ze skargi D. S.A. w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 18 listopada 2022 r. nr DPS-DPSZPO.456.27.2022.JP w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) wyrokiem z 7 grudnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 207/23 oddalił skargę D. S.A. w W. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) z 18 listopada 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. Na skutek wniosku zawartego w skardze wniesionej przez spółkę, postanowieniem z 21 sierpnia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 207/23 WSA w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości, a następnie wyrokiem z 7 grudnia 2023 r. oddalił skargę spółki na opisaną wyżej decyzję KNF. W skardze kasacyjnej spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji KNF w zakresie pkt I i II wobec braku jej wstrzymania przez WSA w Warszawie i oddalenia skargi. Spółka wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża ją na zaciągnięcie zobowiązania w wysokości 550 000 złotych co skutkować będzie ryzykiem wyrządzenia spółce znacznej szkody spowodowanej popadnięciem w stan niewypłacalności, z racji na niedysponowanie przez spółkę środkami pieniężnymi o takiej wartości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie zaś z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA z 7 grudnia 2023 r., co w konsekwencji oznacza, że stanie się on prawomocny dopiero po rozpoznaniu tego środka odwoławczego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skoro wyrok oddalający skargę nie jest prawomocny to postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje w mocy i wywołuje określone skutki prawne. Z tych przyczyn zawarty w skardze kasacyjnej wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest więc bezprzedmiotowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.