II GZ 120/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2023 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 809/18 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi L. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2018 r., nr SKO-4122/4/18 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji w sprawie kary pieniężnej z tytułu niezwrócenia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 14 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Bd 809/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie L. Z. (dalej zwanego "skarżącym") z 30 maja 2022 r. na zarządzenie z 9 maja 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z 24 stycznia 2022 r. W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 5 września 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 30 maja 2022 r. w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu do rąk własnych 3 października 2022 r. (z.p.o. k. 163). Z uwagi na to, że wpis nie został uiszczony do dnia wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie 14 listopada 2022 r., WSA uznał, że zażalenie podlegała odrzuceniu. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA. Wniósł uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takimi pismami są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, ani na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie orzeczenia sądu. W rozpoznawanej sprawie zażaleniem objęto postanowienie WSA z 14 listopada 2022 r. w zakresie odrzucenia zażalenia skarżącego na zarządzenie z 9 maja 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z 24 stycznia 2022 r. Od zażalenia na postanowienie pobierany jest zaś wpis w wysokości 100 zł, na podstawie § 2 pkt. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2021 r., Nr 535). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.