II GZ 143/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2021 r. sygn. akt. VI SAB/Wa 120/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. K. i J. Ł. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie o stwierdzenie naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 postanawia: oddalić zażalenie.

I Pismem z 5 sierpnia 2021 r. R. K. (dalej jako: "skarżący") i J. Ł. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie o stwierdzenie naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt VI SAB/Wa 120/21 WSA w Warszawie odrzucił skargę R. K.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mimo prawidłowo doręczonego w dniu 4 października 2021 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie uiścił wpisu sądowego. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a.") - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu, oraz na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei stosownie do § 3, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z treści przytoczonych regulacji wynika, że bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu od skargi skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. Uiszczenie wpisu po terminie tym samym jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że stanowisko Sądu pierwszej instancji o zasadności odrzucenia skargi R. K. jest prawidłowe. Jak wynika bowiem z urzędowego potwierdzenia odbioru, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 4 października 2021 r. Zatem ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął 11 października 2021 r. W związku z tym, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego, skargę należało odrzucić. Odnosząc się do zarzutu oraz jego uzasadnienia zawartego w zażaleniu, wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W świetle tego przepisu istotne jest, czy uprawnienia lub obowiązki skarżącego oraz J. Ł. j są wspólne. Tylko w takim przypadku skarżący byliby uprawnieni do wniesienia jednego wpisu od skargi. W przedmiotowej sprawie Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższy przepis - wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. Wskazać bowiem należy, że wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wniesienie skarg w jednym piśmie nie przesądza o istnieniu wspólnych praw i obowiązków, o których mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący oraz J. Ł. wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, przy czym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w Warszawie oddzielnie kontrolował w postępowaniu administracyjnym zakres nieprawidłowości dokonanych przez przewoźnika lotniczego względem konkretnych pasażerów. Dodać także należy, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte z osobnych wniosków R. K. oraz J. Ł. a także innych pasażerów. W związku z tym prawa i obowiązki nie są im wspólne. Nie zmienia tego faktu to, że cel, który chcą osiągnąć skarżący, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji można stwierdzić, że po stronie skarżącego oraz J. Ł. występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny, gdyż wynika to tylko z tego, że skargi zostały wniesione w jednym piśmie i dotyczą tego samego aktu. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.